Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/885 K.2018/11076

Taraflar arasındaki istirdat ve menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; taraflar arasında yazılı taşınmaz kiralama sözleşmesi bulunduğunu, davalı defterdarlığın kiraladığı balıkçı barınağı nedeniyle elde edilen gelirin kira sözleşmesi gereği %10 unun tahakkuk ettirilmesi gerekirken tamamının tahakkuk ettirildiğini, bu nedenle ödenmiş bulunan 18.921 TL'nin 17.029 TL'sinin istirdadına ve ödenmemiş bulunan 2013 yılı geliri 8.270 TL üzerinden 7.443 TL yönünden borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK'nun 4/1-a maddesinde, Sulh Hukuk Mahkemeleri, dava konusunun değer veya tutarına bakılmaksızın; kiralanan taşınmazların, 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanun'una göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davaları görürler, hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayımızda; dava, kira sözleşmesinden kaynaklanmakta olup dava 06.05.2014 tarihinde açılmıştır. Dava tarihinde yürürlükte olan HMK. 4/1-a maddesi gereğince dava değerine bakılmaksızın davaya bakma görevi Sulh Hukuk Mahkemesine aittir. Bu nedenle mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken bu yön gözardı edilerek davanın esası hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-) Bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.