Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/9749 K.2017/11172

Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili; davalının sürekli alkol aldığını, şiddet içeren davranışlarda bulunduğunu, müşterek evi terk ettiğini, davacı ve müşterek çocuğun ihtiyaçlarını karşılmadığını, ayrı yaşamda haklı olduğunu belirterek, davacı için aylık 600,00 TL ve müşterek çocuk için aylık 750,00 TL tedbir nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının davalıyı evden kovduğunu, açtığı boşanma davalarından vazgeçtiğini, davacı ve müşterek çocuğun ihtiyaçlarını karşıladığını, davacının ayrı yaşamada haklı olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının ayrı yaşamasını haklı kılacak hususları ispatlayamadığı gerekçesiyle davacının kendisi için talep etmiş olduğu önlem nafakası talebinin reddine, davacının müşterek çocuk için talep etmiş olduğu tedbir nafakası talebinin kısmen kabulü ile dava tarihinden itibaren aylık 500,00 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı tarafın aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- 4721 sayılı MK.nun 195.maddesi uyarınca, evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde eşler ayrı ayrı veya birlikte hakimin müdahalesini isteyebilir. Hakim, gerektiği takdirde eşlerden birinin istemi üzerine kanunda öngörülen önlemleri alır.

Aynı yasanın 197.maddesine göre de; eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir.

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hakim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetime ilişkin önlemleri alır.

Somut olayda; davalının müşterek konuttan ayrıldığı ve bu ayrılığı haklı kılacak hususları ispatlayamadığı tarafların hala ayrı yaşadıkları, bir araya gelmedikleri, davacının herhangi bir geliri olmadığı anlaşılmıştır.

O halde, mahkemece; davacının ayrı yaşamda haklı olduğu kabul edilerek, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, davalının gelir düzeyi ile birlikte yaşarken davalının eşine sağlamış olduğu yaşam standardı nazara alınarak; davacının geçimi için gerekli, davalının geliri ile de orantılı olacak şekilde, TMK.nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek uygun miktar nafakaya hükmedilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.