Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2018/1054 K.2018/2709

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki ziynet alacağı davasına dair ... 6. Aile Mahkemesinden verilen 16/06/2015 günlü 2014/323 E - 2015/422 K ve sayılı hükmün bozulması hakkında dairece verilen 19/04/2017 günlü ve 2015/19840 E - 2017/5585 K sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir. Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalı ile 2010 yılında evlendiklerini, taraflar arasındaki boşanma davasının derdest olduğunu, davalının düğünden sonra borçlarını ödemek için düğünde takılan ziynet eşyalarını davacıdan istediğini, borçlarını ödedikten sonra yeniden alacağını beyan etmesi üzerine bütün ziynet eşyalarını davalıya verdiğini, ancak gelinen aşamada ziynet eşyalarının iade edilmediğini ileri sürerek ziynet eşyalarının aynen iadesine, mümkün olmadığı takdirde bedelinin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacının iddialarının doğru olmadığını, ziynet eşyalarını hiçbir zaman davacıdan talep etmediğini, davacının düğün öncesinden gelen kredi kartı borçlarını ödemek için ziynet eşyalarını bozdurduğunu, altın miktarının talep edilen kadar olmadığını, ayrıca lojmandan altınların çalındığına dair şikayetinin bulunduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı tarafından borçlarının ödenmesi için ziynet eşyalarının bozdurulduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 19.04.2017 gün ve 2015/19840 Esas- 2017/5585 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Davacı vekili, daire ilamına karşı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında açıklanan gerekçelere göre, düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK’nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından, davacının sair karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

2- Her nekadar bozma ilamının 2. sayfası 4. paragrafında yer alan "Altınların çalınmasına ilişkin dosyada bulunan diğer husus ise; davacı ve kızı tarafından davalı aleyhine açılan ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/325 esas sayılı tazminat davasındaki 18/03/2015 tarihli 4. celsede davacı vekilinin “müvekkilimin evine hırsız girip altınları çalınmış” ifadesinin tüm dosya kapsamı dikkate alındığında yanlış değerlendirildiği, soruşturma dosyasında bulunan belge ve ifadelerden söz konusu çalınan altınların davacıya değil, davacının evinde bulunan davacının annesine ait altınlar olduğu anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, daire ilamında 2. sayfasının 5. paragrafında zuhulen "... davacı tarafından davalı aleyhine açılan tazminat davasındaki davacı vekilinin müvekkilinin altınlarının çalındığına dair beyanın davalının iddialarını ispatlar nitelikte bulunduğu..." ifadesinin yazıldığı, bu kez yapılan inceleme ile anlaşılmıştır.

Ancak, bozma ilamında belirtildiği üzere; Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. (TMK m. 6) İleri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimsenin, iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir. (HMK m.190) İspat yükü, hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Davacı tanıklarının görgüye dayalı bilgilerinin bulunmadığı, davalının altınların davacı tarafından bozdurulup kredi kartı borcunu ödediğine dair iddiasına yönelik kredi kartı ödeme bilgileri dikkate alındığında davacının davasını ispat edemediği anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.