Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2018/1324 K.2018/10589

Davacılar ..., ... ve ... ile davalılar ...İç ve Dış Tic. A.Ş., ... ve ... aralarındaki tazminat davasına dair ...12. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 14/05/2015 günlü ve 2010/283 E.-2015/185 K. sayılı hükmün bozulması hakkında dairece verilen 16/11/2017 günlü ve 2016/4615 E.-2017/16026 K. sayılı ilama karşı davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacılar; ürün satışı sonrası çıkan arızanın uzun süre bekletilmelerine rağmen giderilmediğini, arızanın giderilip giderilmediğinin kontrol edilmesini talep etmeleri üzerine davalı şirket çalışanı diğer iki davalının bir anda hakaret etmeye ve tekme yumruk atmaya başladıklarını, davacıların yaralandıkları, olay sırasında davacı ...'nın hamile olduğunu belirterek,

fazlaya dair dava ve talep haklarının saklı kalmak kaydıyla ... için 25.000,00 TL manevi, 100,00 maddi, ... için 15.000,00 TL manevi, 100,00 TL maddi, ... için 10.000,00 TL manevi, 100,00 TL maddi olmak üzere toplam 50.300,00 TL tazminatın haksız fiili tarihi olan 23/09/2009 tarihinden itibaren mevduata uygulanacak en yüksek faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar; davacıların iddiasının gerçek olmadığını, davacıların davalı şirket çalışanı davalılara saldırdıklarını, davacıların kendi kusurlu davranışları sonucu meydana gelen zarardan ve zararın artmasından dolaylı herhangi bir tazminatı talep etmesinin mümkün olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 73.82 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 23/09/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'a verilmesine,

davacı ...'in ve ...'un maddi tazminat taleplerinin reddine, her davacı için 3.000,00 TL'den toplam 9.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 23/09/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hükmün davacılar vekili ve davalı ... İç ve Dış Tic.

A.Ş. vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemiz 16/11/2017 günlü ve 2016/4615 E.-2017/16026 K. sayılı ilamı ile “...Somut olayda; ürün satışı sonrası çıkan tartışmada davacılar ile davalı şirket çalışanı diğer iki davalının birbirlerini darp ettikleri, davaya konu olay nedeniyle yapılan ceza yargılamasında ise davacılar ile davalı şirket çalışanlarının birbirlerini karşılıklı olarak yaraladıkları ve haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca, mahkemece; tarafların birbirlerini karşılıklı olarak yaraladıkları anlaşıldığından,

davacılar hakkında manevi tazminat şartlarının oluşmadığı gerekçesi ile, manevi tazminat talebin tümden reddine karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde talebin kısmen kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.” gerekçeleri ile hükmün bozulmasına karar verilmiş; davacılar vekili, bozma ilamına karşı karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacı tarafın sair karar düzeltme istemlerinin reddi gerekir. 2-)Manevi tazminata yönelik karar düzeltme itirazlarına gelince; Dava konusu olayda; davalıların davacıları yaraladığı konusunda duraksama olmadığına göre, yaralanmaları nedeniyle davacılar yararına Borçlar Kanunun 56. maddesi uyarınca manevi tazminat takdir edilmesi gerekir. Olayın karşılıklı yaralama biçiminde gerçekleşmiş olması manevi tazminat isteğinin tümden reddini gerektirmez. Bu olguların varlığı, Borçlar Kanununun 51. maddesi gereğince manevi tazminat tutarının belirlenmesinde etkili olabilir.

Açıklanan nedenle mahkemenin davacılar lehine durumun gereğine göre manevi tazminat takdirinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından kararın onanması gerekirken zuhulen yukarıda açıklanan gerekçe ile bozulduğu anlaşıldığından,