Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2018/1521 K.2019/2258

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalının Emniyet Genel Müdürlüğünün açmış olduğu teknisyen yardımcılığı sınavını kazandığını, ancak memuriyetine engel hapis cezası bulunduğundan atamasının yapılmadığını, davalı tarafça ... 9. İdare Mahkemesinde iptal davası açıldığını, mahkemenin idari işlemi iptal ettiğini, bunun üzerinde davalıya 18.117,29 TL ödeme yapıldığını, daha sonra dosyanın temyizi üzerine Danıştay tarafından yerel mahkeme kararının bozulduğunu, bu aşamda davalıya 18.117,29 TL yersiz ödeme ile 18.00 TL yargılama gideri masrafı yapıldığını, yersiz olarak ödenen maaşın ödeme tarihi olan 25/05/2009 tarihinden itibaren faizi ile birlikte iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalıya usulüne uygun tebligata rağmen cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, davalıya yersiz olarak ödendiği tespit edilen 18.117,29 TL'nin ödeme tarihi olan 25/05/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ve 18,00 TL posta giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine yönelik hüküm kurulmuş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava yersiz ödenen maaşın ödeme tarihinden itibaren faizi ile birlikte iadesi talebine ilişkindir.

Türk Borçlar Kanunu'nun konuya ilişkin 77 vd. (BK. m. 61 vd.) maddelerindeki düzenlemelere göre, sebepsiz zenginleşme; geçerli olmayan ve tahakkuk etmemiş yahut varlığı sona ermiş bir nedene ya da borçlu olunmayan şeyin hataen verilmesine dayalı olarak gerçekleşebilir.

Sebepsiz zenginleşme, bunlardan hangisi yoluyla gerçekleşmiş olursa olsun, sebepsiz zenginleşen, aleyhine zenginleştiği tarafa karşı, geri verme borcu altındadır.

Diğer taraftan, sebepsiz zenginleşmeden doğan bir alacağa faiz yürütülebilmesi için alacağın muaccel olması yeterli olmayıp, borçlunun, yani sebepsiz zenginleşenin bir ihtar ile ya da aleyhine bir dava açılmak suretiyle temerrüde düşürülmesi gerekir.

Somut olayda; dosya kapsamındaki bilgi belgelerden; davalı tarafından davacı kurum aleyhine memuriyetine engel hapis cezası bulunduğundan bahisle atamasının yapılmamasına ilişkin işlemin iptali talebiyle ...

9. İdare Mahkemesine açılan davada, 08.07.2008 tarihli ve 2007/989 E. 2008/1558 K. sayılı karar ile dava konusu işlemin iptaline karar verildiği, kararın temyizi üzerine Danıştay 12. Dairesinin 26.06.2009 tarihli ve 2009/768 E. 2009/3970 K. sayılı ilamı ile kararın bozulduğu, ...

9. İdare Mahkemesinin 02.04.2010 tarihli ve 2010/501 E. 2010/444 K. sayılı kararı ile idari işlemin iptaline ilişkin talebin reddine karar verildiği, davacının (bu davanın davalısı) temyizi üzerine Danıştay 12. Dairesinin 13.05.2013 T.

2010/4010 E. 2013/3719 K. sayılı Kararı ile hükmü onadığı, davacının (bu davanın davalısı) karar düzeltme talebi üzerine, Danıştay 12. Dairesinin 27.12.2013 tarih ve 2013/8763 E., 2013/12902 K. sayılı kararı ile kararın düzeltilmesi isteminin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

TBK'nun 117/2.maddesine göre; sebepsiz zenginleşenin iyiniyetli olduğu hallerde temerrüt için bildirim şarttır. Davalı, mahkeme kararının kesinleştiği tarihe kadar iyiniyetlidir. Dolayısıyla, faizin başlangıç tarihi idare mahkemesinin kararının kesinleşme tarihi olup, bu tarihten itibaren faize hükmedilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, dava konusu alacağa ... 9. İdare Mahkemesinin 2010/501 E. 2010/444 K. sayılı dosyasının kesinleşme tarihi olan 27/12/2013 tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken davalıya ödenme tarihi olan 25/05/2009 tarihinden itibaren faiz işletilmesi doğru değilse de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.