Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2018/2565 K.2018/10217

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; davalı ile 175 parseldeki arsaya yapılacak inşaatta bir dairenin satışına ilişkin 2012/Mart ayında sözleşme yaptıklarını, davalıya 49.000 TL ödediğini, teslim tarihi olan 01.11.2012'de dairenin teslim edilmediği gibi, ödenen bedelin de iade edilmediğini, iade ihtarına cevabında davalının, sözleşmede taraf olmayan davacının boşanma davası süren eşinin müşterek alıcı gösterildiğini, birlikte gelinip 80.000 TL daha ödenirse dairenin teslim edileceğinin bildirildiğini belirterek, sözleşmenin feshini ve ödenen 49.000 TL'nin dava tarihinden itibaren ticari faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.Davalı;

davacının ibraz ettiği bila tarihli sözleşmenin, vaad alacaklısının edimlerini içermediğini, bu hususun sözleşmenin diğer parçası olan ancak davacı tarafından ibraz olunmayan, kendisi, davacı ve davacının eşi ... arasındaki 18.04.2012 tarihli sözleşmede düzenlendiğini, bu sözleşmeye göre alıcı sıfatıyla davacıyla birlikte imzası bulunan ve 49.000 TL'yi davacıya ödeyen ... ile birlikte dava ikamesi gerektiğini, haricen davacı ve eşi arasındaki boşanma davasının bulunduğunu, bu davada talep olunan bedelin boşanma davasında çekişme konusu olduğunu öğrenip, daireyi satarak,

her ikisi adına tevdi mahalli tayini suretiyle sözleşme nedeniyle ödenen tutarın tamamını ödediğini belirterek, konusu kalmayan davanın reddini istemiştir.Mahkemece; dava konusu bedelin, davalının sorumluluktan kurtulmak üzere tevdi mahalline bloke ettiğinin anlaşıldığı, boşanma davasında verilecek karara göre bu bedelin hak sahibince alınabileceği gerekçe gösterilerek, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hükmün taraflarca temyizi üzerine.

Dairemizin 01/10/2015 tarihli ve 2015/8309 Esas-2015/14939 Karar sayılı ilamı ile, “Bandırma Aile Mahkemesinin 2012/389 E.-2013/698 K. sayılı ve temyiz edilmeden 22.01.2014 tarihinde kesinleşen tarafların (... ve ... ) boşanmalarına ilişkin kararın gerekçesinde; ev alımı için rıza ile verilen ve bozdurulan ve ...'ya ödenen ziynet eşyası bedelinin, rızası ile verildiği ve taşınmaz alımı için kullanıldığı, tevdi mahalli tayin edilerek bloke edildiği, mal rejiminin tasfiyesinde değerlendirilebileceği belirtilip, bu talebin de reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davalı tarafından ibraz edilen sözleşme, boşanma davasında işbu davaya konu alacakla ilgili uyuşmazlığı çözüme kavuşturacak bir hüküm tesis edilmediği, tevdi mahalline yatırılan 49.000 TL'nin ‘davacı ve dava dışı eşi adına yatırılmış olduğu’ gözönünde bulundurulduğunda, mahkemece; davacı tarafından ev bedeli olarak davalıya yapılan ödeme miktarı belirlenerek, hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve yazılı gerekçe ile davanın konusu kalmadığına karar verilmesi” gerekçesi ile bozulmuştur.Mahkemece bozmaya uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonunda;

davacı ve davalı tarafın tanıkları dinlenmiş, davacı ve dava dışı ... 'in davalıya yaptığı ödemenin ne kadarının kim tarafından verildiğini tam olarak tespit edilemediği, verilen paranın bir kısmının takılardan verildiğinin dinlenen tanık beyanlarından anlaşıldığı, ancak davacının katkısının belirlenememesi, takıların her iki tarafa da takılması, dava dışı ... 'in takıların ev alınmasında kullanılması için gösterdiği rıza gibi tüm hususlar değerlendirilerek 49.000 TL'nin yarısının davacıya verilmesi hakkaniyete uygun olduğundan davanın kısmen kabulü ile;

tevdi mahallinde bulunan 24.500,00.-TL.'nin (faizi ile birlikte) dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Taraflar iddialarının ispatı için tanık deliline dayanmış ve gösterilen tanıklar mahkemece dinlenmiştir. Davacının tanıkları (annesi-babası); davacının müteahhite verdiği 22.000.-TL’nin düğünde davacıya takılan ziynetlerin bedeli, 17.000.-TL’nin de dava dışı ... Şeker'e takılan ziynetlerin bedeli olduğunu, davalı tanığı (davacının kayınpederi); dava dışı kızı ... 'e ait takıların 44.000 TL’ye bozdurulduğunu hepsinin aynı gün müteahhite verildiğini beyan etmişlerdir.

HUMK.’nun 240.maddesine göre, tanık beyanı takdiri bir delildir. Bu nedenle hakim, tanık ifadesi ile bağlı değildir. Tanığın doğru söylemediğine dair belirti ve deliller varsa, tanık beyanlarının aksi yönde de karar verebilir. Ancak, HUMK.’nun 254.maddesine göre aksine inandırıcı delil ve olaylar mevcut olmadıkça, asıl olan tanık beyanlarının doğru kabul edilmesidir.

Sırf akrabalık, tanık beyanlarının reddi için, başlı başına sebep değildir.Bu itibarla tanıkların beyanları hep birlikte değerlendirildiğinde, müteahhite ödenen 49.000 TL’nin 39.000 TL’sinin dava dışı ... 'e takılan altınlardan ödendiği anlaşılmaktadır.O halde, tanık beyanları değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.