Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2018/2588 K.2018/3420

Taraflar arasındaki eşya alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı tarafça eşya alacağı istemiyle açılan davaya bakan ... 2. Aile Mahkemesi ile ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesi arasında çıkan olumsuz görev uyuşmazlığı, ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesini yargı yeri olarak belirleyen Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 09.09.2015 günlü ve 2015/381 E. 2015/799 K. sayılı ilamı ile giderilmiştir.

Dava, yargı yeri olarak belirlenen ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından yürütülmüş ve 23.06.2017 gün ve 2016/259 E. 2017/295 K. sayılı karar ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İş bu karara karşı, taraf vekillerince temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

6100 sayılı HMK'nun 373/4 maddesi; "Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir." hükmünü,

Geçici 3/2 maddesi; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." hükmünü içermektedir.

Yukarıda açıklanan yasa maddelerinin düzenleniş amacı, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlara karşı Yargıtay yoluna başvurulmasını ve karar kesinleşinceye kadar kanun yolu denetiminin Yargıtay tarafından yapılmasını sağlamaktır. Diğer bir anlatımla, Yargıtay’ın verdiği bozma kararları üzerine verilen kararların tekrar Yargıtay denetiminden geçmesi, eş söyleyişle Yargıtay kararının istinaf yolu ile denetlenmesinin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta; iki mahkeme arasında çıkan olumsuz görev uyuşmazlığı, yargı yerini belirleyen Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin kararıyla giderilmiştir. Diğer bir anlatımla, davada Yargıtay’ın bir temyiz denetimi söz konusu değildir.