Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2018/3776 K.2018/6530

Taraflar arasındaki kira bedelinin tespiti davası sonucu mahkemece verilen hükmün Yargıtay 6. Hukuk Dairesince bozulması üzerine, verilen direnme kararına ilişkin dava dosyası 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 45. maddesi ile 6100 sayılı HMK'na eklenen geçici 4/1. maddesi uyarınca Yargıtay Hukuk Genel Kurulu tarafından Dairemize gönderilmiş olmakla, dosyadaki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, otel vasfındaki taşınmazın davalıya 16/03/2012 tarihli, 6 ay süreli sözleşme ile kiralandığını, oteli bizzat işletecek olup ihtiyacı bulunduğunu belirterek taşınmazın tahliyesine, 16/09/2013 tarihinden sonraki dönem için altı aylık kira bedelinin 100.000 TL olarak tesbitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacı tarafa 16/09/2014 döneminden başlayarak kira bedelinin tespiti olarak davaya devam edip etmediği hususu sorularak, davacının 16/09/2014 döneminden başlayarak kira bedelinin tespiti olarak davaya devam etmek istediğini beyan etmesi üzerine 16/09/2014- 16/09/2015 kira dönemi yıllık kira bedelinin net 108.942,00 TL, yıllık brüt kira bedelinin 130.729,00 TL olduğunun tespitine, tahliye davasının reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararının davacı ve davalı tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 09.12.2015 gün 2015/5401 Esas, 2015/10853 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya karşı direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı süresi içinde davalı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6763 sayılı Kanun'un 45. maddesi ile 6100 sayılı HMK'na eklenen geçici 4/4. maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

YARGITAY KARARI

Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin '' 16/03/2012 başlangıç tarihli, 6 ay süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı tarafından, 16/09/2014 tarihinden itibaren kira bedelinin tespiti istendiğine göre, mahkemece yukarıdaki ilke ve esaslar gözetilerek, tespiti talep edilen dönemin endeks dönemi olduğu kabul edilerek, bir önceki yıl ödenen kira bedelinin ÜFE endeksi oranında arttırılarak davalı tarafından en son ödenen bedelden az olmamak üzere kira bedelinin tespiti gerekirken yazılı gerekçe ile hak ve nesafete göre kira bedelinin tespiti doğru değildir. '' gerekçesi ile verdiği bozma kararına karşı mahkemece direnilmiştir.

Mahkemece, 10/06/2014 tarihli havale ile dosya münderecatına giren 29/10/2010 tarihli sözleşme üzerinde durulup gerekirse tarafların isticvabı sağlanmak suretiyle kira başlangıç tarihi ve süresinin tespit edilerek sonucuna göre ;

davalının 29/10/2010 tarihli kira sözleşmesi ile 16/03/2012 tarihli kira sözleşmesinden önce de kiracı olduğunun tespit edilmesi halinde 16/10/2014 tarihinden itibariyle talebe konu dönemin hak ve nesafet dönemi olduğu bu itibarla direnme kararının kısmen doğru olduğunun kabulü gerektiği anlaşıldığından;aksi durumda yani 29/10/2010 tarihli sözleşmenin geçerli olmadığının anlaşılması halinde ise tespiti talep edilen dönemin endeks dönemi olduğu kabul edilerek,

bir önceki yıl ödenen kira bedelinin ÜFE endeksi oranında arttırılarak davalı tarafından en son ödenen bedelden az olmamak üzere kira bedelinin tespiti gerekirken eksik araştırma ve yazılı gerekçe ile karar verilmesi doğru olmadığı bu itibarla hukuki yarar ve usul ekonomisi nedeniyle direnme kararının doğru olduğunun kabulü gerektiği anlaşıldığından;

1- Yargıtay 6.Hukuk Dairesi'nin 09/12/2015 tarihli ve 2015/5401 Esas, 2015/10853 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına,

2- Mahkemece, 10.06.2014 tarihli havale ile dosya münderecatına giren 29.10.2010 tarihli sözleşme üzerinde durulup gerekirse tarafların isticvabı sağlanmak suretiyle kira başlangıç tarihi ve süresinin tespit edilerek sonucuna göre ; davalının 29.10.2010 tarihli kira sözleşmesi ile 16.03.2012 tarihli kira sözleşmesinden önce de kiracı olduğunun tespit edilmesi halinde 16.10.2014 tarihi itibariyle talebe konu dönemin hak ve nesafet dönemi olduğu, aksi durumda yani 29.10.2010 tarihli sözleşmenin geçerli olmadığının anlaşılması halinde ise tespiti talep edilen dönemin endeks dönemi olduğu kabul edilerek,

bir önceki yıl ödenen kira bedelinin ÜFE endeksi oranında arttırılarak davalı tarafından en son ödenen bedelden az olmamak üzere kira bedelinin tespiti gerekirken eksik araştırma ve yazılı gerekçe ile karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.