Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2018/5082 K.2019/8992

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda davacı tarafın istinaf başvurusunun kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmiş, bölge adliye mahkemesi tarafından verilen ek kararla temyiz isteminin reddedilmesi üzerine davalı vekili tarafından bu defa ek kararın duruşma istemli olarak temyiz edilmesi üzerine; kararın nitelik ve mahiyetine göre duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

6100 sayılı HMK'nın "Kıyas Yoluyla Uygulanacak Hükümler" başlıklı 366 ncı maddesinde; "Bu Kanunun istinaf yolu ile ilgili 343 ilâ 349 ve 352 nci maddeleri hükümleri, temyizde de kıyas yoluyla uygulanır." hükmüne yer verilmiştir.

Aynı kanunun "İstinaf Dilekçesinin Reddi" başlıklı 346 ncı maddesi; "İstinaf dilekçesi, kanuni süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme istinaf dilekçesinin reddine karar verir ve 344 üncü maddeye göre yatırılan giderden karşılanmak suretiyle ret kararını kendiliğinden ilgiliye tebliğ eder.

Bu ret kararına karşı tebliği tarihinden itibaren bir hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir. İstinaf yoluna başvurulduğu ve gerekli giderler de yatırıldığı takdirde dosya, kararı veren mahkemece yetkili bölge adliye mahkemesine gönderilir. Bölge adliye mahkemesi ilgili dairesi istinaf dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmezse, ilk istinaf dilekçesine göre gerekli incelemeyi yapar." hükümlerini içermektedir.

Yukarıda açıklanan kanun ve yönetmelik hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; HMK'nın 366 ncı maddesinin yaptığı yollama nedeniyle 346 ncı madde hükmünün temyiz kanun yolunda da kıyasen uygulanacağı, buna göre; bölge adliye mahkemesi hukuk dairesi tarafından verilen karara karşı ilgili bölge adliye mahkemesine veya ilk derece mahkemesine verilen temyiz dilekçesinin, kanuni süre geçtikten sonra veya kesin olan bir karara karşı verilmesi halinde, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesinin temyiz dilekçesinin

reddine karar vereceği ve ret kararını ilgiliye tebliğ edeceği, bu ret kararına karşı tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz yoluna başvurulması halinde ise, dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince Yargıtay'a gönderileceği, Yargıtay'ın ilgili dairesinin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmemesi halinde, ilk temyiz dilekçesine göre gerekli temyiz incelemesini gerçekleştireceği açıktır.

Yapılan bu açıklamalar gözetilerek bölge adliye mahkemesince dairemize gönderilen dosya üzerinde yapılan ön incelemede; ilk derece mahkemesince verilen nihai karara karşı davacı vekili tarafından istinaf dilekçesi verildiği, yapılan istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verildiği, kararın davalı tarafça temyizi üzerine 20.03.2018 tarihli ek karar ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin olduğundan bahisle temyiz isteminin reddine karar verildiği , bu kararın davalı vekiline 04.04.2018 tarihinde tebliği edildiği, ek kararın temyizine ilişkin dilekçenin ise bir haftalık yasal süre geçirildikten sonra 17.04.2018 tarihinde verildiği anlaşılmaktadır.

HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.