Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2018/5223 K.2019/5642

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

YARGITAY KARARI

Davacı; davalı ile 2007 yılında şiddetli geçimsizlik nedeniyle anlaşmalı boşanma ile boşanmaya karar verdiklerini, 01/02/2007 tarihli anlaşmalı boşanma metnini imza ettiklerini, anlaşmanın şartlarında kendisi tarafından boşanma davası açılacağı, davalının ise davayı kabul edeceği, anlaşmalı boşanma sözleşmesi ile davalıya 30.000,00 TL tutarında tazminat ödeyeceği, davalının duruşmaya gelmezse bu parayı derhal ve aylık %5 faiziyle iade etmeyi kabul ettiği, 30.000,00 TL'yi 02/02/2007 tarihinde davalı hesabına havale ettiğini, ancak davalının 28/05/2007 tarihli duruşmaya katılmadığını, davanın çekişmeli boşanma olarak devam ettiğini,

dava sonunda verilen kararın davalı tarafından temyiz edildiğini, temyiz talebinin reddi ile kararın onandığını ancak 30.000,00 TL paranın ve faizinin çeşitli ikaz ve ihtara rağmen geri ödenmediğini beyan ederek davalı tarafa ödenen 30.000,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işlemiş yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; sebepsiz zenginleşmeden doğan istem hakkının zamanaşımına uğradığını, dava konusu bedelin iadesinin boşanmanın gerçekleşmemiş olması şartına bağlandığını ve her ne suretle olursa olsun boşanmanın gerçekleşmesi sebebiyle dava konusu bedelin talep edilemeyeceğini, mal rejiminden kaynaklı davada mezkur bedele ilişkin mahsup talebinde bulunulduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; taraflar arasındaki protokol anlaşmalı boşanma için yapılmış olup davacının, davalının duruşmaya gelerek davayı kabul etme şartıyla 30.000,00 TL tazminat ödediği, ancak davalının duruşmaya katılmaması üzerine davanın şiddetli geçimsizlik nedeniyle yargılama yapılarak sonuçlandığı, bu durumda taraflar arasındaki sözleşmenin geçersiz hale geldiği, davacının geçersiz sözleşme gereğince akit nedeniyle ödediğini sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre geri isteyebileceği gerekçesiyle davanın kabulü ile 30.000,00 TL'nin ödeme tarihi olan 02/02/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içince davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; davalıya yapılan yersiz ödemenin tahsili talebine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 6098 sayılı TBK’nın 117.maddesi ''Muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarıyla temerrüde düşer'' şeklinde düzenlenmiştir. Temerrüt, ya bir ihtar ile ya da dava açılması vs. suretiyle gerçekleşir.

Sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre borçludan faiz talep edilebilmesi için, sebepsiz zenginleşenin iyiniyetli olduğu hallerde temerrüd için bildirim şarttır. Borçlunun temerrüdü, borçluya gönderilen ihtarnamenin tebliğinden veya ihtarnamede ödeme için süre verilmişse bu sürenin bitiminden itibaren oluşur.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının dava konusu bedelin ödenmesi hususunda davalıya Ankara 47. Noterliği’nin 25.03.2015 tarih ve 09724 yevmiye nosu aracılığı ile gönderdiği ihtarnamede davalıya ödeme için 30 gün süre verildiği ve ihtarnamenin davalıya 01.04.2015 tarihinde tebliğ edildiği görülmektedir. Bu durumda davalının 02.05.2015 tarihi itibariyle temerrüde düştüğünün anlaşılmasına göre, faizin bu tarihten itibaren başlatılması gerekirken, mahkemece; ödeme tarihinden itibaren faize karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK 438/7 maddesi hükmü gereğidir.