Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2018/5855 K.2019/3947

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm, davacı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 30/04/2019 tarihinde davacı vekili Av. ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; ihtiyacı olan elektriği abonesi bulunduğu davalı şirketten temin ettiğini, ancak 25/04/2014 tarihinde 06.00–16.21 saatleri arasında 10 saat 21 dakika, 26/04/2014 tarihinde ise 00.40–06.15 saatleri arasında 5 saat 35 dakika olmak üzere toplam 15 saat 56 dakika elektrik kesintisi olduğunu, davalının elektrik enerjisi veren hattın yapım, bakım ve onarımından sorumlu olması nedeniyle uğramış olduğu zararı tazminle yükümlü bulunduğunu ileri sürerek; 50.000 TL tazminatın 20/04/2014 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalı şirketten tahsilini talep etmiş; 17/11/2014 tarihli dilekçesiyle; işbu davada maden ve işçilik zararı ile kazanç kaybı yönünden bir talebinin olmadığını, sadece elektrik kesintisi nedeni ile yürürlükteki mevzuat uyarınca tazminat talep ettiğini bildirmiştir.

Davalı; arızanın söz konusu bölgede dava dışı .... tarafından yapılan boru döşemesi çalışmaları sırasında kablolara farklı noktalardan hasar vermesi nedeniyle oluştuğunu, birden fazla yerde hasar oluşması nedeniyle onarım süresinin uzadığını, meydana gelen kesintilerin yasal sınırlar içerisinde olduğunu, elektrik hattının mevzuata uygun olarak yapıldığını, zararın meydana gelmesinde kusur ve ihmallerinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın reddine dair verilen hüküm, davacı tarafın temyizi üzerine Dairemizin 20/12/2016 tarihli ve 2016/452 Esas 2016/15551 Karar sayılı ilamıyla; davacı vekilinin bilirkişinin reddi mahiyetindeki dilekçesinin süresinde ve yerinde olduğu, bu nedenle yeniden bilirkişi kurulu oluşturulup rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, şahsına itiraz edilen bilirkişinin bulunduğu heyetten alınan rapora dayanılarak karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma ilamına uyan mahkemece; yeniden oluşturulan bilirkişi kurulundan aldırılan raporda da belirtildiği üzere, taraflar arasında düzenlenen 16/01/2004 tarihli Orta Gerilim Elektrik Satış Sözleşmesinin 17 nci maddesinde "Elektrik kesilmesine bağlı olarak herhangi bir zarar doğması ihtimali var ise abonenin zarar, ziyan veya herhangi bir nam altında tazminat talebinde bulunamayacağı, elektrik kesilmesine bağlı olarak işletmenin özelliğine göre herhangi bir zarar doğma ihtimali var ise abonenin buna ilişkin tedbirlerini önceden almak zorunda olduğunun" kararlaştırılmış olduğu, ayrıca söz konusu tarihlerdeki arızaların oluşumunda ve arıza sonrası çalışmalarda davalı şirketin bir kusurunun olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; elektrik kesintisi nedeniyle, Elektrik Dağıtımı ve Perakende Satışına İlişkin Hizmet Kalitesi Yönetmeliği uyarınca belirlenecek tazminatın tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda; 01/01/2013 tarihinde yürürlüğe giren Elektrik Dağıtımı ve Perakende Satışına İlişkin Hizmet Kalitesi Yönetmeliğinde bildirimli dahi olsa günlük kesinti süresinin azami 12 saati geçemeyeceğinin hüküm altına alındığı, somut olayda günlük kesinti sürelerinin 12 saati geçmemiş olması nedeniyle aynı yönetmeliğin kullanıcılara ödenecek tazminatın hesaplanması ve ödenmesi ile ilgili 16 ncı maddesi kapsamında herhangi bir tazminatın tahakkuk ettirilmesi gerekmediği bildirilmiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece; davanın, tazminat isteme koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, sonucu itibariyle doğru bulunan hükmün gerekçesinin değiştirilerek onanması HUMK'nun 438 inci maddesinin son fıkrası hükmü gereğidir.