Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2018/6510 K.2018/12483

Taraflar arasındaki itirazın iptali ve tahliye davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; davalının kira bedellerini ödemediğini, hakkında icra takibi başlattıklarını, takibe haksız itiraz ettiğini belirterek davalının itirazının iptali ve kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı; kira borcunun olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davacının ihtiyaç iddiasına dayandığı, ihtiyacın gerçek ve samimi olduğu gerekçesiyle kiralananın tahliyesine ve itirazın iptaline dair verilen karar Dairemiz 06.12.2017 gün ve 2017/3146 E. 1578 K. Sayılı ilamı ile; " ...Davacı vekili dava dilekçesinde Türk Borçlar Kanunu'nun 351 maddesi uyarınca ihtiyaç nedenine dayanmamış, ödenemeyen kira bedelleri nedeniyle temmerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesini istemiş olduğu halde mahkemece Türk Borçlar Kanunu'nun 351 maddesi uyarınca ihtiyaç gerekçesiyle tahliyeye karar verilmiştir. ...... ...nun 26.maddesi gereğince taleple bağlı olup talep dışına çıkamaz.

Bu nedenle mahkemece; davacının talebi doğrultusunda icra takibine konu kira bedellerinin ödenip ödenmediği üzerinde durularak davacının itirazının iptali ve temerrüt nedeniyle tahliye talebine göre, araştırma ve inceleme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, davanın sebebinde yanılgıya düşülerek ihtiyaç nedenine dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir. Hüküm, bu nedenle bozulmalıdır. "gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama neticesinde, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir. 1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Eski malik ......... Dönmez ile davalı arasında imzalanan 01.08.2009 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira .........sinin varlığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. .........de ...... kira bedeli 400 TL olarak belirlenmiş ve .........nin artış maddesine dair 5. maddesinin boş bırakıldığı böylece muayyen bir kira artışının kararlaştırılmadığı anlaşılmaktadır.

TBK’nun 310. maddesi hükmüne göre kiralananın mülkiyetinin kiraya veren malik tarafından üçüncü kişiye devri ile birlikte, kiraya veren ve kiracı arasındaki kira .........si tüm hak ve borçları ile birlikte yasa gereği kendiliğinden yeni malike geçer.

Somut olayda; davacının 16.08.2013 tarihinde malik olduğuna dair uyuşmazlık bulunmamaktadır. TBK’ nun 310. maddesi gereğince yeni malik önceki malikle yapılan kira .........sinin halefiyet yolu ile tarafı olmakla ......... ile bağlıdır. Davacı yeni malik 13.11.2013 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2013 ...... ayı ile ...... ayları arası olmak üzere ...... 500 TL den 4 ...... toplam 2.000 TL kira alacağının tahsilini istemiştir.

Kira ilişkisini ve kira bedelini ispat yükü kiraya verene, kira bedelinin ödendiğini ispat yükü ise kiracıya aittir. Davacı yeni malik ...... kira bedelinin 500 TL olduğunu ispat edememiştir. .........de artış şartı da bulunmadığından mahkemece yazılı kira .........si uyarınca ...... 400 TL den kira alacağının hesaplanması gerekirken yazılı gerekçe ile ...... 500 TL den alacağın hesaplanması doğru değildir.

3-) Davacı taşınmazı 16.08.2013 tarihinde satın almıştır. Yeni malikin satın alma tarihinden itibaren kira bedelinin tahsilini isteme hakkı bulunmaktadır. Davacı yeni malik 13.11.2013 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2013 ...... ayı ile ...... ayları arası olmak üzere ...... 500 TL den 4 ...... toplam 2.000 TL kira alacağının tahsilini istemiştir. Mahkemece davacı yeni malikin 16.08.2013 tarihinden itibaren kira alacağının tahsilini talep edebileceği gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken ...... ayının tamamı yönünden davanın kabulüne karar verilmesi de doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.