Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2018/6781 K.2019/9847

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının reddine dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; bölge adliye mahkemesince verilen temyiz talebinin reddine yönelik ek kararın davacı tarafça temyizi üzerine temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dava, kira sözleşmesinin haksız feshi nedeniyle açılan tazminat talebine lişkin olup, davalı davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine dair verilen kararın davacı tarafça istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacı tarafın istinaf talebinin esastan redine karar verilmiş, iş bu karar davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 03/09/2018 tarihli temyiz başvurusunun değerlendirilmesine dair ek kararı ile davacı vekilinin talebi olan 5.000,00TL’nin Bölge Adliye Mahkemeleri 2018 yılı kesinlik sınırı olan 47.560,00TL’nin altında kaldığı ve miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, ek karar davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince kararın miktar olarak kesinlik sınırının altında olduğu belirtilmiş ise de; dava dilekçesinde fazlaya dair haklar saklı tutulmuş olup 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/2. maddesine göre alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenecektir. Bu nedenle kararın miktar itibariyle kesin olmadığı anlaşılmakla mahkemece verilen, temyiz talebinin reddine ilişkin 03/09/2018 tarihli ek karar kaldırılarak işin esasına girildi;