Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2018/8037 K.2019/8531

Taraflar arasındaki itirazın iptali ve kiralananın tahliyesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalı kiracı ile aralarında 01/06/2012 tarihli kira sözleşmesinin bulunduğunu, davalının yıllık peşin olarak ödemesi gereken 01/06/2014-31/05/2015 dönemine ait kira bedelini ödemediğini, davalı hakkında başlatılan icra takibine itiraz edilmesi üzerine takibin durduğunu belirtmiş, davalı kiracının itirazının iptaline, takibin devamına ve temerrüt nedeniyle davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalının icra takibine ilişkin itirazının iptaline, takibin devamına ve davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmiş; Hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Yargılama harçları ve giderleri, kural olarak davada haksız çıkan (aleyhine hüküm verilen) tarafa yükletilir. (...nun 326.maddesi) Davada haksız çıkan tarafa yükletilecek olan yargılama harç ve giderleri hem davayı kazanan tarafın daha önce peşin olarak ödediği, hem de (karar ve ilam harcı ve Devlet Hazinesi tarafından peşin olarak ödenen giderler gibi) devlete ödenmesi gereken harçlar ve giderlerdir.

Dava, niteliği itibariyle nispi harca tabi olup alacak için alacak miktarı ve tahliye için de son dönem bir yıllık kira bedeli üzerinden ayrı ayrı bakiye ilam harcının davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken sadece alacak miktarı dikkate alınarak harca hükmedilmiş olması, tahliye talebi hakkında ayrıca harca hükmedilmemiş olması doğru değildir.

Ancak, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden ve "hakimin takdir yetkisi kapsamında" kalmadığından; hükmün, HUMK'nun 438/7, C2 hükmü ve 6100 Sayılı HMK 370/2 ek 3/1 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.