Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2018/8086 K.2019/4593

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; ... mevkii 110 ada 13 parselde kain ve davalı Organize Sanayi Bölgesi sınırları içinde bulunan gayrimenkulü 26/01/2007 tarihinde satın aldığını, anılan gayrimenkulü 3.kişiye satmak için tapu müdürlüğüne müracaat edildiğinde Organize Sanayi Bölgesi tarafından konulmuş şerh uyarınca “Olur” istendiğini, davalı tarafın parsele ait borç bulunduğu gerekçesi ile olur vermediğini, bunun üzerine 26/05/2011 tarihinde davalıdan son alacak durumunu öğrenerek bildirilen 239.883,45 TL’yi davalı hesabına ihtirazi kayıtla ödediğini ve yeri 27.05.2011 tarihinde davalının “Oluru” ile sattığını, davalının tahsil ettiği paranın Ender Mensucat San.

Ve Tic.Ltd.Şti’ne ait elektrik su,doğalgaz borçları ile başlatılan takip nedeni ile avukatlık ücreti ve dosya masrafı olduğunu, bu şirketin gayrimenkulü satın aldığı önceki malik olduğunu, davalının bildirimde bulunulmayarak fahiş oranda gecikme zammı işlemesine sebep olduğunu, ana para alacağı olan 102.511,36 TL’ye ilişkin haklarını saklı tuttuklarını beyan ederek mülkiyeti devretmesi nedeniyle ödemek zorunda kaldığı bu meblağa hukuka aykırı olarak işletilen gecikme zammı,

avukatlık ücreti ve dosya masrafı tutarı şimdilik 137.372,09 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; dava konusu parselde faaliyet gösteren ... firmasının devir tarihi olan 26/01/2007 tarihinden sonra da faaliyet göstermeye devam ettiğini, devri öğrendikleri tarihten sonra davacı tarafa gerekli bildirimlerde bulunmak suretiyle temerrüde düşürdüklerini, davacının taşınmazı borçluya kiraladığını ancak sözleşmeyi feshettiğini, indirim yapılması halinde borcu ödeyeceklerini beyan ettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; davalı tarafından taşınmazın önceki borçlarından dolayı tahakkuk ettirilen 239.883,45 TL'nin davacı tarafından ödendiği, ödenen bedelin davalı kayıtlarına ve taşınmaz borçlarına uygun olduğu, önceden taşınmaz için tahakkuk eden bedellerden önceki malik ile birlikte sonradan taşınmazı satın alan davacının da sorumlu olduğu, davalı Organize Sanayi Bölgesi Yönetiminin sebepsiz zenginleşmesinden söz edilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı tarafa ihtirazi kayıt ile ödenen dava dışı önceki malikin ana para borcu olan 102.511,36 TL’ye ilişkin haklarını saklı tuttuklarını beyan ederek, mülkiyeti devretmesi nedeniyle ödemek zorunda kaldığı bu meblağa hukuka aykırı olarak işletilen gecikme zammı, avukatlık ücreti ve dosya masrafı tutarı 137.372,09 TL’nin faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş; mahkemece de yukarıda açıklanan gerekçe ile davacının alacak talebinin reddine karar verilmiştir.

4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanununun 5.maddesinde “OSB'lerin özel hukuk tüzel kişisi” olduğu açıklanmıştır. 21.07.1953 tarihinde yürürlüğe giren 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Kanununun 1. ve 3. maddelerinde bu kanunun uygulanacağı kuruluşlar arasında davalının içinde bulunduğu özel hukuk tüzel kişileri yer almamaktadır. Bu nedenle bahsedilen yasal düzenleme uyarınca davalının dava dışı önceki malikten olan alacağına gecikme zammı işletmesi doğru değildir.

O halde mahkemece, davalının alacağına yasal faiz işletebileceği, gecikme zammı uygulanamayacağı değerlendirilip, yasal faiz hesaplatılarak hasıl olacak sonucuna göre davacının alacak talebi hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile açıklanan hususlar gözönünde bulundurulmaksızın yazılı şekilde verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.