Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2018/893 K.2018/1664

Taraflar arasındaki iştirak nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalı ile 2013 yılında anlaşmalı boşandıklarını, müşterek çocukları olan...'nın tüm okul masrafları, sağlık,eğitim ve bakım masraflarının baba Yetkin'e ait olacağı hususunun protokole bağlandığını, iştirak nafakası açma hakkı saklı tutulduğunu, şimdi ise çocuğun ihtiyaçlarının arttığı, davalının ise yeterli katkıyı sağlamadığı belirterek, çocuk... için aylık 2.000,00 TL iştirak nafakasına hükmolunmasını talep etmiştir.

Davalı, emekli olduğunu, kızı...'nın okul, dershane ve eğitim için gerekli masraflarını karşıladığını, ayrıca bir mahkeme kararı olmamasına rağmen 2015 Şubat ayından itibaren her ay 300,00 TL ödeme yaptığını belirterek, bunlara ilişkin bir kısım belge ve faturaları ibraz etmiş, davanın reddine karar verilmesi dilemiştir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi neticesinde Dairemizin 24.10.2016 tarih ve 2016/8534 Esas ve 2016/12126 Karar sayılı ilamı ile ''...nafakanın niteliği, müşterek çocuğun yaşı, protokolde kararlaştırılan masrafları da dahil tüm ihtiyaçları ve nafaka yükümlüsünün gelir durumu nazara alınarak, müşterek çocuk için dava tarihinden, reşit olduğu 13.02.2015 tarihinde kadar geçerli olmak üzere TMK'nın 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bir nafaka takdir edilmesi gerekir'' gerekçesiyle bozulmuş, bozma sonrasında bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ise mahkemece;

davanın kısmen kabulü ile müşterek çocuğun reşit olduğu 13.02.2015 tarihinde kadar geçerli olmak üzere aylık 750 TL iştirak nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı tarafın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Mahkemece, 24.10.2016 tarihli bozma ilamında, temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine karar verilmiş olduğu gözetilmeksizin, 05.07.2017 tarihli kararda temyiz harcının yargılama giderlerine dahil edilerek davalıdan tahsili doğru görülmemiştir. Ne var ki, yapılan bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK .436/2 maddesi gereğidir.