Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2019/1 K.2019/8269

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen itirazın iptali davasının kısmen kabulüne dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; taraflarca yapılan istinaf başvurusunun yerel mahkeme kararının kaldırılmasına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dava; atıksu aboneliğinden kaynaklanan alacağın tahsili amacıyla başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, davalı tarafça davanın reddi istenmiş, ilk derece mahkemesi tarafından; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükme karşı taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davacı ...’nin yargı harçlarından muaf olmamasına rağmen yargı harçları alınmaksızın takip yapıldığı, itirazın iptali davasına devam edilerek, esastan karar verildiği, bu durumun kamu düzenine aykırılık teşkil ettiği gerekçesi ile mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın Harçlar Yasası ve HMK'nın emredici hükümleri gözetilerek yeniden görülmesi için ilk derece mahkemesine iadesine, HMK 362/1-a maddesi gereğince kesin olarak karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin hükmünde belirttiği, HMK’nın temyiz edilemeyen kararlar başlıklı 362. maddesinin 1-a bendinde; “Miktar veya değeri yirmibeşbin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalar”a ilişkin kararlar belirtilmiştir.

HMK’nın 353/1-a-4. Maddesinde ise; “Diğer dava şartlarına aykırılık bulunması” halinde Bölge adliye mahkemesince kararın duruşma yapılmaksızın kesin olarak verileceği belirtilmiştir.

Dava açılırken gerekli harçların yatırılmaması hususu kamu düzenine aykırılık teşkil etmektedir. Harçlar Kanunu 32. maddesi uyarınca; “Yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz.”

O halde Bölge Adliye Mahkemesince her ne kadar hükmün HMK 362/1-a maddesi gereğince kesin olarak karar verildiği belirtilmiş ise de; yukarıda açıklanan maddeler gereği hükmün HMK’nın 353/1-a-4. maddesine göre kesin olduğu anlaşılmış ancak bu husus sonuca etkili olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

HMK'nun 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan kararlar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.