Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2019/1153 K.2019/6261

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen menfi tespit davasının kabulüne dair verilen hüküm davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine; Mahkemenin 07.12.2017 tarihli ek kararı ile HMK'nın 343/3 maddesi gereğince davalının istinaf talebinin reddine karar verilmiş olup, bu defa davalı tarafından ek kararın istinaf edilmesi üzerine, bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun isastan reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

6100 sayılı HMK’nun "İstinaf Dilekçesinin Verilmesi" başlıklı 343/3. maddesi gereğince, istinaf yoluna başvurma tarihi konusunda, yine aynı Kanunun 118. maddesi hükmü uygulanır. HMK’nun 118/1. maddesine göre ise; dava, dava dilekçesinin kaydedildiği tarihte açılmış sayılacağından, istinaf dilekçesinin kaydedildiği tarihte de istinaf yoluna başvurulmuş sayılır.

Somut olayda, İlk Derece Mahkemesi kararı istinaf eden davalıya 24/10/2017 tarihinde tebliğ edildiği halde, temyiz dilekçesi belirli süre geçirildikten sonra, 13/11/2017 tarihinde verilip kaydettirilmiştir.

İstinaf yoluna başvurunun, 6100 sayılı HMK’nun 345. maddesinde öngörülen kanuni süre geçtikten sonra yapıldığı İlk Derece Mahkemesince saptanmış ve 07/12/2017 tarihli ek karar ile başvurunun reddine karar verilmiş, işbu ek kararın istinaf edilmesi üzerine de Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK’nun 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup, verilen kararda herhangi bir usulsüzlük bulunmamaktadır.