Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2019/1848 K.2019/5160

Taraflar arasındaki kira bedelinin tespiti, kiralananın tahliyesi ve alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı vekili tarafından istenilmiş ise de, temyize konu edilen kararda dava değeri, duruşma sınırının altında olduğundan, duruşma isteğinin miktar yönünden reddiyle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz isteğinin incelemesinin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, 09.09.2015 tarihinde açtığı işbu dava ile.

Taraflar arasında 02.12.2011 tarihli kira sözleşmesi düzenlendiğini, davalının her ay aylık cirosunun % 3,5 oranındaki meblağı kira bedeli olarak ödeyeceğini, asgari kira bedelinin ilk yıl için 5000 TL + KDV olarak belirlendiğini, sözleşmede belirtilen yıllık baz kiranın TEFE ve ÜFE yıllık artış ortalamasına göre her sene artırılacağını, davalının kira sözleşmesi gereğince baz kiraya artış uygulamadığını, kira farklarından doğan alacağın 01.01.2014 -01.04.2015 tarihine kadar olan aylar için toplam 9.690,83 TL+KDV olduğunu,

bu hususta davalıya 22.07.2015 tarihli ihtarname gönderildiğini ve bu eksik ödenen baz kiraların ödenmesinin/mahsup edilmesinin talep edildiğini, taşınmaz kiraya verilirken 350.000 TL + KDV tutarının ilerde işleyecek kira bedellerine mahsup edilmesi için kiracı yanca tarafına teslim edildiğini, ancak davalının, süre verilmesine rağmen kira farklarını ödemeyi kabul etmediği,

gerekli mahsuba gitmediği için temerrüde düştüğünü, davalının bildirdiği ciroların gerçeğe aykırı olduğunu belirterek kiralananın tahliyesine, 01.01.2014 tarihinden başlayarak 01.04.2015 tarihine kadar olan aylar için ödenmeyen/mahsup edilmeyen toplam 9.690,83 TL + KDV olan baz kira alacaklarının ilgili kira ayları için ayrı ayrı başlagıç tarihlerinden itibaren en yüksek banka avans kredi faizi ile birlikte alacakları olduğunun tespiti ile belirlenecek bu miktarın peşin alınan bedelden mahsubuna,

davalının kira sözleşmesinin 7.3.1 ve 7.3.1.1. mdlerine aykırı hareket etmesi nedeniyle sonradan ıslah edilerek artırılmak üzere 10.000 TL kira alacağının ihtarname tarihi olan 22.07.2015 tarihinden itibaren en yüksek banka avans kredi faizi ile birlikte alacaklarının olduğunun tespiti ile belirlenecek bu meblağın da peşin alınan bedelden mahsubuna. 30.05.2015- 30.05.2016 tarihleri arasındaki baz kiranın 6.475 TL + KDV olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ; ödediği peşin bedeli aşan bir kira alacağı doğmadığını, bu durumda kira borcunun ödenmesinde temerrüde düşmediğini, davacıya sözleşme başlangıcında 350.000 TL+ KDV tutarında peşin kira ödemesi yapıldığını, peşin ödenen kira bedeline ulaşıncaya kadar kira sözleşmesi gereği davacıya herhangi bir ödeme yapılmayacağının taraflar arasında kararlaştırıldığını, davacının yaptığı baz kira artış hesaplamasının hatalı olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın 30.05.2015-30.05.2016 dönemi baz kirasının aylık KDV dahil 7.297,03 TL (6.183,92 TL + % 18 KDV) olduğunun tespitine, diğer talepler yönünden açılan davanın reddine karar verildiği önceki hükmün, her iki taraf

vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 25.04.2017 tarih, ... Esas, 2017/5909 Karar sayılı ilamı ile davalının gerekçesi bildirilmeyen temyiz itirazlarının ve davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerektiği belirtilerek hükmün, davacının cironun gerçeğe aykırı bildirildiği iddiasına dayanan kira alacağına yönelik talebi ile ilgili olarak bir değerlendirme yapılmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden bahile bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma üzerine yeniden yapılan yargılama sonucunda Mahkemece,dava konusu taşınmazın 30.05.2015-30.05.2016 dönemi baz kirasının aylık KDV dahil 7.297,03 TL (6.183,92 TL + % 18 KDV) olduğunun tespitine,diğer talepler yönünden ise açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı vekilinin davalı lehine hükmedilen vekalet ücretlerine ilişkin temyiz itirazlarına gelince.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda verilen hükümde, bozmadan önceki hükmün aynısı olacak şekilde dava konusu taşınmazın 30.05.2015-30.05.2016 dönemi baz kirasının aylık KDV dahil 7.297,03 TL (6.183,92 TL + % 18 KDV) olduğunun tespitine,diğer talepler yönünden ise açılan davanın reddine karar verilmiş, davalı lehine vekalet ücreti ise bir önceki hükümde davalı tarafından da itiraza uğramayan dava değeri olan 70.000 TL üzerinden hesaplanarak hükmedilmesine rağmen işbu hükümde dava değerini geçecek şekilde 112.492,49 TL üzerinden hesaplanmak suretiyle hükmedilmiştir.

Bozma öncesi yargılamada verilen kararda olduğu gibi davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinin, dava değeri olan 70.000 TL üzerinden hesaplanarak 8.050 TL 'ne hükmedilmesi gerekirken davacı lehine oluşan usuli kazanılmış hakkı ihlal edecek şekilde 112.492,49 TL üzerinden hesaplanarak 11.740,40 TL'ne hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki yapılan bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK 438/7. maddesi gereğidir.