Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2019/2043 K.2019/8255

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen istirdat davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalıların istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen karar, davalılar tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 22/10/2019 tarihinde davacı vekilleri Av. ... ve Av. ... , davalı ... vekili Av. ... ile davalı ... vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; davalıların elektrik abonesi olduğunu, davalılar tarafından aboneliği ile ilgili 2 nolu bağlantı grubunda yer alan çift terimli sanayi grubundan işlem yapılması gerekirken, 4 nolu bağlantı grubundan işlem yapılması nedeniyle 2007 yılından bu yana fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 5.000 TL'nin tahsil edildiği tarihten itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, 15/11/2017 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 3.185.715 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı ... ; davanın zamanaşımına uğradığını, esas yönünden ise, davacı ile sözleşmenin imzalandığı dönemde yürürlükte olan Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 23 üncü maddesindeki düzenleme gereği abonenin hatalı bildirimlere karşı

itiraz etme yükümlülüğünün bulunduğunu, davacının kendisine düşen kontrol ve itiraz haklarını kullanmadığını, bu nedenle bedeli talep etme ve faiz isteme hakkına sahip olmadığını, bu konuda kasıtlı bir uygulama ya da davranışının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... ; Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunca alınan karar gereği 01/01/2013 tarihinde ... ’tan bölünerek tüzelkişilik kazandığını, 01/04/2014 tarihinden itibaren faturalama işlemlerinin kendisi tarafından yapıldığını, davacının 14/02/2014 tarihinde aboneliğini sonlandırdığını, davadaki sorumluluğunun bu tarihler arasında olduğunu, ayrıca davacının çift terimli sanayi grubu tarifesinden faydalanabilmesi için 2 yılda bir yenilediği sanayi tescil belgesini ibraz etmesinin gerektiğini, oysa davacının sadece ilk abone olduğu tarihte bu belgeyi ibraz ettiğini, daha sonra hiç belge sunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; davacının iletim şalt sahasında dağıtım şirketinin kullanımındaki baraya kendisine ait özel hatla bağlı olduğu, bu kapsamda davacı aboneye “2 nolu iletim şalt sahalarının dağıtım şirketinin kullanımındaki OG baralarını özel hattıyla bağlı tek bir tüzel kişi grubundaki kullanıcılar” için belirlenen tarifenin uygulanması gerektiği, buna rağmen davalı ... tarafından hatalı şekilde “4 nolu diğer tüm dağıtım sistemi kullanıcıları” tarife grubunun uygulandığı, Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 23 üncü maddesinin olayda uygulama yerinin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 3.185.715 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı, davalılar tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; davacının, indirimli sanayi tarifesinden faydalanmasına dayanak teşkil eden sanayi sicil belgesini süresi içinde vizesini yaptırıp davalı ... idaresine sunduğu, buna rağmen davalı ... idaresi tarafından ticarethane tarifesi üzerinden faturalandırılma yapılarak fazla elektrik bedeli tahsil edilmesinin doğru olmadığı, ilk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, davalıların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş; karar, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere göre, davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, sanayi abonesi olan davacıya 2 nolu bağlantı grubu üzerinden tüketim bedeli tahakkuk ettirilmesi gerekirken, 4 nolu bağlantı grubu üzerinden tüketim bedeli tahakkuk ettirildiği iddiasıyla, geriye dönük fazladan yapılan tahsilatın iadesi isteminden kaynaklanmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; elektrik abonesi olan davacının, iletim şalt sahasında dağıtım şirketinin kullanımındaki baraya kendisine ait özel hatla bağlı olduğu, bu nedenle tarife grubunun çift terimli sanayi tarifesinin 2 nolu bağlantı grubu olarak belirlenmesi gerektiği, ancak davalı ... tarafından yapılan hata nedeniyle tarife grubunun çift terimli sanayi tarifesinin 4 nolu bağlantı grubu olarak belirlendiği, buna bağlı olarak davaya konu edilen dönemde davacıdan fazladan tüketim bedeli tahsil edildiği anlaşılmaktadır.

Buna göre, bölge adliye mahkemesince; davalıların istinaf başvurularının, davaya konu edilen dönemde davalı şirketler tarafından sanayi tarifesi üzerinden fatura tahakkuk ettirildiği, uyuşmazlığın bu tarife grubu içinde yer alan bağlantı grubunun davalı şirketler tarafından hatalı belirlenmesinden kaynaklandığı, dolayısıyla davacının davalıların kusuruna dayalı olarak fazladan ödediği bedelin iadesini isteyebileceği gerekçesiyle reddedilmesi gerekirken, uyuşmazlığın davacı hakkında sanayi tarifesi yerine ticarethane tarifesi uygulanmasından kaynaklandığı yönündeki yanılgılı gerekçe ile reddedilmiş olması bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, sonucu itibariyle doğru bulunan bölge adliye mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek onanması, HMK'nın 370 inci maddesinin dördüncü fıkrası hükmü gereğidir.