Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2019/2341 K.2019/3866

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalının kooperatifin yaptığı su, arıtma, temizlik, bina, site içinde yapılan bakım, onarım, güvenlik hizmetlerine katılım borcu olduğunu, kendine düşen payı ödemediğini, sitede oturan davalının hizmetlerden yararlandığını, başlatılan icra takibine itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline, takibin devamına, % 40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacıya borcunun bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir .

Mahkemece, davanın kabulü ile itirazın iptaline, takibin 4216,54TL asıl alacak 4296,19TL takibe kadar işlemiş faiz olmak üzere toplam 8,152,72TL üzerinden takibin devamına, takip tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, davacı vekilinin icra inkar tazminatı talebinin alacak likit olmadığından reddine karar verilmiş ,hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir .

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2)Türk Borçlar Kanununun 77 vd. maddelerindeki düzenlemelere göre, sebepsiz zenginleşme; geçerli olmayan ve gerçekleşmemiş yahut sona ermiş bir nedene ya da borçlu olunmayan şeyin hataen verilmesine dayalı olarak gerçekleşebilir.

Sebepsiz zenginleşme, bunlardan hangisi yoluyla gerçekleşmiş olursa olsun, sebepsiz zenginleşen, aleyhine zenginleştiği tarafa karşı, geri verme borcu altındadır.

Diğer taraftan, sebepsiz zenginleşmeden doğan bir alacağa faiz yürütülebilmesi için alacağın muaccel olması yeterli olmayıp, borçlunun, yani sebepsiz zenginleşenin bir ihtar ile ya da aleyhine bir dava açılmak suretiyle temerrüde düşürülmesi gerekir.

Somut olayda, dosya kapsamından; davalının başlatılan icra takibinden önce temerrüde düşürüldüğüne dair bir bilgi ve belge bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda takip tarihinde temerrüde düştüğünün kabulü zorunludur. O halde mahkemece; davacının işlemiş faize yönelik talebinin reddedilmesi gerekirken, işlemiş faize hükmedilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.