Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2019/2799 K.2019/8716

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacılar, davalının kiracı olduğu taşınmazın kira bedelinin Malatya 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/614 Esas, 2011/2060 Karar sayılı ilamı ile 31/03/2010 – 31/03/2011 dönemi için 82.800,00 TL olarak tespitine karar verildiğini, kararın 02/09/2012 tarihinde kesinleştiğini, bu dönemden sonraki 31/03/2011 - 31/03/2012 ile 31/03/2012-31/03/2013 dönemi kira bedellerinin her yıl için ayrı ayrı ÜFE oranında kira artışı yapılarak hesaplandığını ve kiracının ödemeleri düşülerek 131.648,00 TL talepli icra takibi yapıldığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali ile takibin devamına, asıl alacağın %20 'si oranında icra inkar tazminatına, %25 oranında kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazda, dava dışı kardeşi ... ile birlikte 1/2 pay ile kiracı olduğunu, kiracılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğunu, kira bedellerinin süresinde ödendiğini, fahiş artışla takip yapıldığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 16/06/2015 tarihli karar ile kiralananda davalı ile ...'in birlikte çalıştığı gerekçesiyle davanın pasif husumet ehliyeti eksikliği nedeniyle reddine karar verilmiş, davacıları temyizi üzerine Yargıtay 6.Hukuk Dairesinin 2015/10187 Esas, 2016/5632 Karar sayılı ilamı ile "Malatya 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/614 Esas, 2011/2060 karar sayılı dosyasında, kira bedelinin tespiti istemi ile davalı ... hakkında açılan davada, davanın kabulüne karar verildiği, kararın kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Yine, davalı ... hakkında kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine yönelik itirazının iptali istemi ile açılan Malatya 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/1534 Esas, 2014/75 Karar sayılı dosyasında, davanın kısmen kabulüne karar verildiği, davalının temyizi üzerine hükmün onanmasına karar verildiği ve davalının karar düzeltme isteminin reddedildiği görülmektedir. Bu durumda, bahsi geçen mahkeme kararları ile davalı ...'in kiracı olduğu kesinleşmiştir.

Öte yandan, dava dışı ...'in davalı ile ortak olması ...'e kiracı sıfatını kazandırmaz. Bu nedenle mahkemece, işin esası incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir. " gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulü ile; davalının Malatya 7. İcra Müdürlüğü 2012/7235 takip sayılı dosyasında asıl alacak miktarı olan 127.946,89 TL asıl alacağa yönelik itirazın iptali ile takibin 127.946,89 TL asıl alacak yönünden takibin devamına, bu alacağa takip tarihinden itibaren değişen oranlarda yasal faiz uygulanmasına, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine, itiraza konu asıl alacak olan 127.946,89 TL üzerinden %20 icra inkar tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Dava konusu taşınmazın kira bedelinin Malatya 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/614 Esas, 2011/2060 Karar sayılı karar ile 31/3/2010-31/3/2011 dönemi için net 69.000 TL, brüt 82.800 TL olarak tespitine karar verilmiştir. Davacılar, 27/11/2012 tarihinde başlattıkları icra takibi ile 31/03/2011-31/03/2012 dönemi bakiye brüt kira bedeli 62.373 TL ve 31/03/2012- 31/03/2013 dönemi bakiye brüt kira bedeli 66.790 TL'nin tahsili talep etmişlerdir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, Malatya 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/614 Esas sayılı kararı ile belirlenen kira bedeline her yıl için artış uygulanarak ve davalının ödemelerinin mahsubu ile davacıların brüt 127.946,89 TL kira alacağı olduğu hesaplanmıştır. Taraflar arasında yazılı kira sözleşmesi bulunmamaktadır.

Davacılar tarafından, sözleşmede artış şartı bulunduğu ispat edilemediğinden Malatya 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/614 Esas sayılı kararı ile belirlenen kira bedeli esas alınarak davalının takibe konu dönem için kira borcunun hesaplanması gerekirken tespit ilamına konu kira bedeline her yıl artış oranı uygulanmak suretiyle daha sonraki dönemlere ilişkin kira bedelleri tespit edilmesi ve bu şekilde davalının fazla kira bedelinden sorumlu tutulması doğru değildir.

3-)Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, brüt kira bedeli üzerinden kira alacağı hesaplanmış ise de davalı kiracının vergi dairesine yatırılacak vergiler düşülerek net kira bedeli ödemekle yükümlü olduğu gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde brüt kira bedeli üzerinden hesaplanan kira alacağına hükmedilmesi de doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.