Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2019/3130 K.2019/6604

Taraflar arasındaki itirazın iptali ve kiralananın tahliyesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; maliki olduğu dava konusu taşınmazda davalının 01/04/2012 başlangıç tarihli sözlü kira sözleşmesi gereğince aylık 1250,00 TL bedelle oturmakta olduğunu, davalı tarafından 2013 yılı Nisan ile 2014 yılı Mayıs ayları arası 14 aylık toplam 17.500,00 TL kira bedelini ödemediğinden İstanbul Anadolu 7. İcra Müdürlüğünün 2014/10616 esas sayılı icra dosyası ile davalı aleyhine icra takibi başlattıklarını, gönderilen ödeme emrine borçlu tarafından itiraz edildiğini, davalının bu itirazının haksız ve hukuki mesnetten yoksun ve alacağı geciktirmeye yönelik olduğunu, bu nedenle itirazın iptali ile davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmesini ve %20 den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı; söz konusu taşınmazda 2012 yılından beri ikamet ettiğini, ikamet etmeye başladığında taşınmazın davacının ablası ... 'na ait olduğunu, ancak daha sonra ablasının taşınmazı ortak tanıdıkları olan davacıya sattığını, bu satış işleminden sonra davacı ile görüşerek aralarında 20/02/2012 tarihinde sözlü kira sözleşmesi kurulduğunu, sözleşmenin sözlü olarak kurulmasının sebebinin ise tarafların daha önceden birbirlerini tanıyor ve aynı işyerinde çalışıyor olmasından kaynaklandığını,

ailesi ile birlikte ikamet ettiği taşınmazdaki düzeninin uzun bir süre bozulmaması için davacı taraf ile anlaşarak 625,00 TL üzerinden 4 yıllık yani 48 aylık kira bedeli olan 30.000,00 TL kira bedelini peşin ödeyerek 4 yıl boyunca kira ödeme ve taşınmazdan çıkarılma riskini sonlandırdığını, söz konusu 4 yıllık kira bedeli olan 30.000,00 TL nın eşi ...'ın Türkiye ...

Bankasındaki hesabından 20/02/2012 tarihinde yapılan havale ile ödendiğini, söz konusu havale işlemine ilişkin dekont ve cari hesap ekstresinin mevcut olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; kira sözleşmesini 20/02/2012 tarihinde kurulduğu ve aylık kira parasının davalının beyan ettiği şekilde aylık 625,00 TL olarak 4 yıl karşılığı 30.000 TL kira bedelinin davalının eşi ... hesabından davacı hesabına havale edildiği icra takip dosyasında talep edilen kira parasının davalı tarafından peşin ödendiği sonuç ve kanaatine varılarak davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davacının alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince; ispatın konusunu tarafların üzerinde anlaşamadıkları ve uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek çekişmeli vakıalar oluşturur. HMK’nun ispat yükünü düzenleyen 190. maddesine göre ispat yükü; kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir. Kanunun belirli delillerle ispatını emrettiği hususlar, başka delillerle ispat edilemez.

Kural olarak, kira ilişkisinin varlığını ve aylık kira bedelinin ne kadar olduğunu ispat külfeti davacıya, davalı tarafından kabul edilen kira bedelinin ödendiğinin ispat külfeti ise davalıya düşer. Davacının talep ettiği kira miktarına göre HMK.nun 200. maddesi hükmü uyarınca davacı kira bedelini yazılı belge ile kanıtlamak zorundadır. Aksi halde davalının bildirdiği miktar esas alınmalıdır. Yine davalı kiracı da kira borcunun ödendiğini H.M.K.nun 200. maddesi gereğince yazılı belge ile ispat etmelidir.

Somut olayda, taraflar arasında kira ilişkisi bulunduğu davalının da kabulünde olup bu konuda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı aylık kira bedelinin 1.250,00 TL olduğunu iddia ederek, ödenmeyen 2013/4.ay ile 2014/5.aylar arası toplam 14 aylık kira alacağının tahsili için icra takibi başlatmıştır. Davalı ise yargılama sırasında kira bedelinin aylık 625,00 TL olduğunu belirtmiştir.

Davacı kira sözleşmesinin başlangıç tarihini ve miktarını yazılı delille ispat edemediğine göre, davalı tarafından beyan edilen 20.02.2012 tarihli ve aylık 625,00 TL bedelli sözlü kira ilişkisinin varlığının alacağın hesabında esas alınması gerekir. Davalı tarafça kabul edilen miktar yönünden borcun ödendiğini ispat yükü davalıda olup, davalı tarafça dört yıllık kira bedeli karşılığı olan 30.000,00 TL’nin peşin ödendiği belirtilerek ödeme dekontları sunulmuştur.

Ne var ki, ilgili dekontların incelenmesinde kira bedeli karşılığı olarak ödendiği anlaşılamamaktadır. Bu durumda Mahkemenin kabulünün aksine, ilgili ödemenin kira bedeli karşılığı olarak yapıldığına ilişkin ispat külfeti davalıda olup, davalı tarafça ödeme hususunun ispat edilemediğinin kabulü gerekir.

Bu durumda, Mahkemece davalının kabul ettiği aylık 625,00 TL kira bedeli üzerinden hesaplama yapılarak sonucuna göre takibe konu alacak miktarı belirlenip hüküm altına alınması gerekirken, yapılan ödemenin takip konusu aylara ait olduğu kabul edilerek yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.