Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2019/4100 K.2019/8176

Taraflar arasındaki itirazın iptali ve tahliye davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, tahliye davası konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, itirazın iptali isteminin kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacılar, davalının kira bedellerini düzensiz ve artış şartına uymadan ödediğini, kira farkının ödenmemesi nedeniyle tüm kira bedellerinin muaccel hale geldiğini, alacağın tahsili için yapılan takibe haksız olarak itiraz edildiğini belirterek itirazın iptaline, kiralananın tahliyesine, %20 oranında icra inkar tazminatının hüküm altına alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, taraflar arasında yapılan sözlü anlaşmaya uygun olarak kira bedellerinin ödendiğini, bu dönemde davacılar tarafından herhangi bir ihtirazi kayıt konulmadan ödemenin kabul edildiğini beyanla davanın reddine, davacıların %20'den az olmamak üzere kötü niyet tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tahliye davasının konusuz kalması sebebiyle karar verilmesine yer olmadığına, itirazın iptali davası yönünden davanın kısmen kabulü ile İstanbul 14.İcra Müdürlüğünün 2014/9885 E sayılı dosyasında 36.864,00 TL alacağa yaptğı itirazın iptaline, takibin asıl alacak 36,864,00 TL'ye takip tarihinden itibaren yasal faiz işletilmek suretiyle devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, 36.864,00 TL asıl alacağın %20 si oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-)Taraflar arasında 01/12/20109 başlangıç tarihli, 5 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinin 11. maddesinde, bir aya ilişkin kira bedelinin zamanında yatırılmaması veya eksik yatırılması halinde kira döneminin tümüne ait kira bedellerinin muaccel hale geleceği düzenlenmiştir. Davacılar tarafından 09/04/2014 tarihinde başlatılan icra takibi ile muacceliyet koşuluna dayalı olarak Aralık

2013-Aralık 2014 dönemi kira bedelleri 78.854,40 TL alacağın tahsili istenilmiştir.

6217 Sayılı Yasanın geçici 2.maddesinde değişiklik yapan 6353 Sayılı Yasanın 53.maddesine göre; kiracının Türk Ticaret Kanunun'da tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 323, 325, 331, 340, 343, 344, 346 ve 354'ncü maddelerinin 01.07.2012 tarihinden itibaren sekiz yıl süreyle uygulanamayacağı, bu halde kira sözleşmelerinde bu maddelerde belirtilmiş olan konulara ilişkin olarak sözleşme serbestisi gereği kira sözleşmesi hükümlerinin tatbik olunacağı da öngörülmektedir.

Tacir olan davalı kiracı için TBK'nın 346. maddesi uygulanması ertelenmiş olmakla, kira sözleşmesinde kararlaştırılan muacceliyet koşulu geçerli olup, tarafları bağlar. Davalı kiracı tarafından kiralananın anahtarları 01/08/2014 tarihli emanet teslim tutanağı ile noterliğe teslim edildiği, anahtarların notere teslim edildiği hususunun kiraya verene 04/08/2014 tarihinde tebliğ edildiği görülmektedir.

Davacılar vekili de, dava konusu taşınmazın 2014 yılının Ağustos ayında tahliye edildiğini, tahliye davasının bu nedenle konusuz kaldığını beyan etmiştir. Bu durumda kiralanan tahliye edildiğinden, davalı kiracı, muacceliyet koşulu gereğince tahliye tarihine kadar kira bedelinden, tahliyeden sonra ise makul süre kira tazminatından sorumludur.

Kira sözleşmesinin 12. maddesinde "Kiracı, taşınmazı boşaltmasını gerektirir bir durumun husule gelmesi halinde 2 ay önceden kiralayana bu durumu yazılı olarak bildirmek şartıyla mecuru boşaltabilecektir." hükmüne yer verilmiştir. Kira sözleşmesinin 12. maddesindeki düzenleme ile kiracıya 2 ay önceden tek taraflı feshi ihbarla kira sözleşmesini sona erdirme hakkı tanındığına göre, taraflar kendi aralarında makul süreyi 2 ay olarak belirlemişlerdir.

Bu nedenle Mahkemece, sözleşmede belirlenen 2 aylık süre makul süre olarak kabul edilip tahliye tarihinden sonra kiracının makul süre kira bedelinden sorumlu olduğu gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

3-) Davalı cevap dilekçesinde, davacı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep ettiği halde Mahkemece, davalının kötüniyet tazminatı istemine ilişkin olarak olumlu-olumsuz bir karar verilmemesi de doğru görülmemiş, bu husus da bozmayı gerektirmiştir. 4-) Bozma nedenine göre, davalının yargılama gideri ve vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.