Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2019/4866 K.2019/8469

Taraflar arasındaki kira bedelinin tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalı ile aralarında 01/06/2002 tarihli kira sözleşmesi bulunduğunu, son ödenen kira bedelinin 3000TL olduğunu, kira bedelinin emsallere göre düşük kaldığını belirterek 01/06/2012 tarihinden itibaren kira bedelinin aylık net 10.000TL olarak tespiti ile tahsiline karar verilmesini istemiş, Mahkemece, TBK.nun 345/2 maddesi gereğince 30 gün önceden artışa ilişkin ihtarın tebliğ edilmediğinden 01.06.2012 tarihinden itibaren kira bedelinin tespitini talep edemeyeceğini belirtmesi üzerine, 01.06.2013 tarihinden itibaren kira bedelinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, ödenen kira bedelinin rayicin çok üstünde olduğunu bildirerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 01/06/2013 tarihinden itibaren aylık kira bedelinin 4.500TL net ve 5.310TL brüt olarak tespitine karar verilmiş, hükmün davacı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 23/05/2018 tarih ve 2017/10514 Esas- 2018/5658 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulü ile davaya konu taşınmazın aylık kirasının 01/06/2013 tarihinden itibaren net 5000TL brüt 5.900TL olduğunun tespitine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Somut olayda. Davacıların murisi ile davalı arasında 01/06/2002 tarihli kira sözleşmesinin varlığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacının talep ettiği dönem hak ve nesafet dönemi olup, mahkemece kiralanan taşınmazın emsal ve rayiç kira bedelleri göz önünde bulundurularak boş olarak getirebileceği aylık brüt kira bedelinden, davalının eski kiracı olması nedeniyle hakkaniyet indirimi de yapılarak aylık kira bedelinin brüt olarak tespitine kararı verilmesi gerekir.

Bozmaya uygun olarak, dosya arasında bulunan bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesine yönelik alınan 14/01/2019 tarihli bilirkişi ek raporunda; dava konusu 42 m2 lik iş yerinin 01/06/2013 tarihinde boş olarak kiraya verilmesi halinde getirebileceği kira miktarı net 5.000TL brüt 5900TL olabileceği ve bu bedelin de hakkaniyete uygun olduğu tespit edilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi ek raporunda; kira bedelinin net 5000TL brüt 5900 TL olduğu bildirilmiş ise de, 5.000TL kira bedelinin brütü 6.250 TL'dir. Buna göre, Mahkemece brüt 5900TL kira bedeline hükmedilmesinde bir usulsüzlük bulunmamakta olup, hükümde hem net hem brüt kira bedeline hükmedilmesi ise doğru değildir.

Ancak ne var ki, yapılan bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.