Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2019/4905 K.2020/1767

Davacı ... Gıda Toplu Temizlik ... Özel Hizmetler Nak. Ltd. Şti. ile davalı ... aralarındaki kiracılık sıfatının tespiti davasına dair Fatsa Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 11/03/2016 tarihli ve 2015/1113 E.-2016/298 K. sayılı hükmün bozulması hakkında dairece verilen 08/04/2019 tarihli ve 2017/7224 E.-2019/3074 K. sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir. Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı 30.12.2015 tarihinde açtığı işbu davada.

Taraflar arasında 2004 yılında yapılan ihale ile kurulan kira sözleşmesinin her yıl yenilendiğinden 2886 sayılı Yasa'nın uygulanamayacağını , dava konusu kiralananın halı saha olup baskın niteliğinin açık olduğu ve bu nedenle Borçlar Kanunu hükümlerine tabi olduğunu, bu kapsamda olan bir taşınmazın süre sonunda kendiliğinden sona ereceği fakat taraflar kira ilişkisini sürdürürlerse sözleşmesinin belirsiz süreli kira sözleşmesine dönüşeceğini,

dava konusu olayda Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından sözleşmenin bitim tarihinden önce yasal öneller içinde kira sözleşmesinin yenilenmeyeceği hususunda bir bildiride bulunulmadığından taraflar arasındaki sözleşmenin belirsiz süreli kira sözleşmesine dönüştüğünü,belirsiz süreli kira sözleşmesinin ise ancak yasal fesih dönemlerinin ve fesih bildirim sürelerine uyularak feshedilebileceğini belirterek kiracılık sıfatının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı.

2004 yılında yapılan ihale ile Milli Eğitim Müdürlüğü'ne ait, Fatsa ilçesi, 2 ada, 9 parsel, 1179 m² halı sahaya dair işletme hakkının davacıya verildiğini, buna ilişkin sözleşmenin yenilendiğini ve davacının bahse konu halı sahayı 11 yılı aşkın süredir kullanmaya devam ettiğini, Hazine'nin özel mülkiyetindeki taşınmazlar ile Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerin kiraya verilmesi görev ve yetkisinin Maliye Bakanlığı'na ait olduğunu, kiralama işleminin 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'na göre yapıldığını,

2886 Sayılı Yasa'nın 64. maddesi uyarınca kiraya verilecek taşınır ve taşınmaz mallara ilişkin kira süresinin 10 yıldan fazla olamayacağını, bu sebeple sözleşmenin 24. maddesine uygun olarak davacının taşınmazdan tahliyesinin istendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; Taraflar arasında ilk kira sözleşmesinin 2886 Sayılı Kanun hükümlerine göre düzenlendiği, devamında her yıl tekrar imzalanmak suretiyle yenilendiği, 2886 sayılı Yasa'nın 75. maddesi uyarınca, kira ilişkisinin sözleşme süresi sonunda kendiliğinden uzamasının mümkün olmadığı belirtilerek davanın reddine dair verilen hükmün, davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 08/04/2019 günlü ve 2017/7224 Esas - 2019/3074 Karar sayılı ilamı ile taraflar arasında en son düzenlenen 01/01/2014 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesinin önceki sözleşmenin devamı niteliğinde olmadığı, taşınmazın 2886 sayılı Yasa'ya göre kiraya verilmediği, bu sebeple 2886 sayılı

Yasa'nın 75. saddesi hükmünün uygulanma ihtimalinin bulunmadığı, kiraya verenin ancak yasada belirtilen tahliye sebeplerinden birine dayanmak suretiyle sözleşmeyi sona erdirebileceği, çatılı işyeri olan kiralananın süre bitimi nedeniyle tahliyesinin talep edilemeyeceği dikkate alınarak, davacının kiracılık sıfatının devam ettiğinin kabulü ile muarazanın giderilmesine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisinin doğru görülmediğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiş ise de kiralanan taşınmazın mahkeme kararı ve bozma ilamında belirtildiğinin aksine çatılı işyeri vasfında olmadığı,

ancak kiralananın niteliğinin çatılı ya da çatısız olup olmamasının somut olayda sonuca etkisi bulunmadığı, anlaşılmaktadır. Zira.

Dairemizin müstekar içtihatlarına uygun olduğu üzere, düzenlenen 01/01/2014 başlangıç tarihli 1 yıl süreli yazılı sözleşme , ihale ile kurulan kira ilişkisinin devamı niteliğinde olmakla, taraflar arasındaki kira ilişkisinin süre sonu itibariyle son bulduğu ve davacının kiracılık sıfatının kalmadığı, bu itibarla da davanın reddine dair verilen hükmün zuhulen bozulduğu, yeniden yapılan inceleme sonucunda anlaşıldığından, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.