KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2019/5480 E., 2019/9000 K.·Mahkemesi :aile Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Kasım 2019
Karar Metni
429 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı, İstanbul Anadolu 7. Aile Mahkemesinde açtığı dava ile mehir senedine dayalı alacak talebinde bulunmuştur.
Mahkemece; yapılan yapılan yargılama neticesinde 30/01/2014 gün ve 2013/562 E. 2014/51 sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilmiş; iş bu görevsizlik kararı temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.
Bu defa yargılama İstanbul Anadolu 14. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından yürütülmüş ve 28/06/2016 gün ve 2014/161 E. 2016/270 sayılı karar ile davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı tarafça temyizi üzerine Dairemizin 18.06.2018 tarih ve 2016/19950 E. 2018/6669 K. Sayılı ilamı ile dava konusu kişisel malların iadesine ilişkin talebin TMK'nın 226. Maddesinde düzenlenmiş olduğu ve uyuşmazlığın çözümünde Aile Mahkemesi'nin görevli görevli olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek görevsizlik kararı verilmiştir.
Görevsizlik kararın kesinleşmesi üzerine, davanın yargılaması görevli İstanbul Anadolu 3. Aile Mahkemesi tarafından yürütülmüş ve 26/06/2019 tarihli ve 2019/243 Esas, 2019/552 Karar sayılı karar ile davanın reddine karar verilmiştir.
İş bu kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dava dosyası temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiştir.
6100 sayılı HMK'nun 373/4 maddesi; "Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir." hükmünü, Geçici 3/2 maddesi; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." hükmünü içermektedir.
Yukarıda açıklanan yasa maddelerinin düzenleniş amacı, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlara karşı Yargıtay yoluna başvurulmasını ve karar kesinleşinceye kadar kanun yolu denetiminin Yargıtay tarafından yapılmasını sağlamaktır.
Diğer bir anlatımla, Yargıtay’ın verdiği bozma kararları üzerine verilen kararların tekrar Yargıtay denetiminden geçmesi, başka bir deyişle Yargıtay kararının istinaf yolu ile denetlenmesinin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.
Somut uyuşmazlıkta; İstanbul Anadolu 14. Asliye Hukuk Mahkemesinin kararı hakkında bozma kararı verilmiştir. Bu aşamadan sonra, görevli İstanbul Anadolu 3. Aile Mahkemesi tarafından esasa ilişkin yargılama yapılıp, karar verilmiştir.
Aleyhine kanun yoluna gidilen karar, İstanbul Anadolu 3. Aile Mahkemesinin kararı olup, bu karar ile ilgili olarak Yargıtay’ın bir denetimi söz konusu değildir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2019/5480, K. 2019/9000, 12 Kasım 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama