Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2019/5512 K.2020/482

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasında kısmen kabulüne dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun reddine, davalı ... Ltd. Şti.'nin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; davacının temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesinde. Davacının ... Finansman A.Ş'nin finanse ettiği ... model bir kabinli traktörü, ... Bayii olan Koyuncu Otomotiv AŞ den bağlı kredi kullanarak satın aldığını, bu aşamada ... isimli kişi ile muhattap olduklarını, davalı ...'un işbu şirketin yetkili temsilcisi olarak bilindiğini, alınan traktör karşılığında davalı ...'a toplam 60.000 TL ödeme yapıldığını ancak sonradan bu paranın ...

Finans AŞ ye aktarılmayıp davalı ... tarafından tasarruf edildiğini öğrendiklerini, davalı şirketin de bu işlerden sorumlu müdür olarak kabul edilip, yanında çalıştırdığı ve geniş yetki verdiği bu kişinin eylemlerinden sorumlu olduğunu belirterek, şimdilik fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 60.000 TL nin ticari avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsil edilerek davacıya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, davacının ... Finans AŞ hesabına yatırması gereken 50.000 TL parayı sehven davalı ...'un hesabına yatırdığını davalının da bu durumu sonradan öğrendiğini ancak eşinin kanser tedavisi görmesi sebebiyle Sinan Koyuncu isimli yetkili ile de görüşerek bu parayı harcadığını, sonradan davalı ...'un bu paranın tamamını çalıştığı şirkete parça parça geri ödediğini, davalının yedinde hiç para kalmadığını, ancak bu paranın ...

Finans A.Ş'ye ulaştırılıp ulaştırılmadığı hususunda bilgilerinin olmadığını, ayrıca davacının daha sonra davalı hesabına gönderdiği 9975 TL'nin 8163,44 TL'sini de davalı şirket yetkilisi Sinan Koyuncu'nun kendi referansı ile kaldığı otele konaklama bedeli olarak gönderdiğini, bu nedenlerle davalının herhangi bir sorumluluğunun kalmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... LTD vekilinin cevap dilekçesinde özetle; davada husumet ehliyetlerinin bulunmadığını, zira davaya konu bedelin diğer davalının hesabına yatırılmasında davalı şirketin bir sorumluluğunun bulunmadığı ve ayrıca davalı ...'un yetkili kişi olduğuna dair iddiaların da asılsız olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece,davanın kısmen kabulü ile 59.975,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı ... Ltd. Şti.'nin vekillerince süresi içinde istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince;davacının istinaf başvurusunun reddi ile davalı ...nin istinaf isteminin kısmen kabulü ve HMK 353/1.b-2 maddesi gereğince Karacabey 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/787 Esas, 2017/507 Karar sayılı ilamının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile 59 .975 TL.nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan (davalı ...nin 29.987,50 TL.sinden sorumlu olmak kaydıyla) müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,karar verilmiş,hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bunun üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, 17.05.2019 tarihli ek karar ile davacı vekilinin temyiz talebinin HMK 353/1.b-2 maddesi gereğince temyiz sınırları altında kalıp kesin nitelikte olduğundan bahisle, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş; ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tüm bu açıklamalar çerçevesinde uyuşmazlık konusu incelendiğinde; hükmün verildiği tarih itibariyle temyize konu alacak miktarı gözetildiğinde, Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine dair karar kesin niteliktedir. Bu nedenle temyizi mümkün olmadığından, Bölge Adliye Mahkemesinin davalının temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 17.05.2019 tarih ve 2018/2851 Esas, 2019/378 Karar sayılı kararı usul ve yasaya uygundur. Bu itibarla, karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın onanması gerekmiştir.