Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2019/5704 K.2020/1544

Taraflar arasındaki (asıl dava) nişan hediyelerininin iadesi ve (birleşen dava) maddi ve manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl davanın reddine birleşen dava yönündeki hususlar kesinleşmiş olduğundan yeniden karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı/birleşen davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, nişanları bozulduğu halde davalının nişanda takılan ziynet eşyalarını iade etmediğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere, ziynetlerin aynen iadesine; olmaz ise bedeli olan 7.500TL’ nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, nişanda takılan altınları düğünden önce iade edilmek üzere davacıya verdiğini, davacının anlaşamayacaklarını düşündüğü ve maddi olarak ailesine bağımlı olduğunu bu nedenle nişanı atmak istediğini söyleyerek nişanı bozduğunu, davacı tarafa ait takı, elbise, herhangi bir eşyası bulunmadığını; ayrıca, kendisinin ve ailesinin nişan bitmesinden sonra davacı ve ailesinin hakaretlerine maruz kaldıklarını; bu nedenle, maddi ve manevi tazminat davası açmak üzere haklarının saklı tuttuklarını ve açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Bağlantı nedeni ile birleşen davada davacılar; nişanın bozulması nedeni ile zarara uğradıklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere, ... ve ... için 1.000.00.- TL maddi tazminatın, ... için 1.000.00.- TL maddi ve 30.000.00.- TL manevi tazminatın yasal faizi ile tahsilini istemiştir.

Mahkemece; 1-a)Davacı ...'un davasının kabulü ile 4 adet 22 ayar 80.12 gram burma bilezik, bir adet yaklaşık 5,00 gram 14 ayar alyans yüzük, 1 adet 2,50 gram 14 ayar tek taş yüzük, 4 adet çeyrek altın, 1 adet yarım altın'ın DAVACIYA AYNEN İADESİNE, aynen iade mümkün olmadığı takdirde bedeli olan 7.271,13 TL'nin davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

2-Davalıların Antalya 8. Aile mahkemesinin 2014/261 Esas dosyasında açtıkları ve mahkememiz dosyası ile birleşen dosyada açmış oldukları,

a)Davacı ... açısından nişanlılık boyunca uğradığı zarar ve tıbbi destek için talep ettiği maddi ve manevi tazminat taleplerinin sübut bulmadığından REDDİNE,

b)Davacılar ... ve Arif Dursun'un nişan masrafları ve hediyeler yönünden talep ettikleri maddi tazminat taleplerinin sübut bulmadığından REDDİNE karar verilmiş; hüküm, davalı/birleşen davacılar vekilince temyiz edilmiştir. Dairemiz, 11.12.2017 T. ve 2016/6037 E. - 2017/17358 K. sayılı ilamında; “...sair temyiz itirazlarının reddi ile davalı ziynet eşyalarını davacıya iade ettiğini ispatladığından, davacının davasının reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeler ile kabulüne karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.” gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; nişan eşyaları yönünden davanın reddine, diğer dava konusu hususlar yönünden karar kesinleşmiş olduğundan yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı/ birleşen davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Asıl dava, nişan hediyelerinin aynen iadesi, mümkün olmaması halinde bedelinin iadesi; birleşen dava ise, nişanın bozulması nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı/ birleşen davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece, Dairemiz bozması ile birlikte birleşen davaya ilişkin olarak yargılama giderlerine ilişkin de hükmün kesinleştiği gözetilmeksizin; bozma sonrası, hükmün 6. fıkrasında “Davalı-karşı davacılar tarafından yapılan 345,7 TL harç gideri, 813,1 TL yargılama masrafı olmak üzere toplam 1.158,8 TL'nin davacı-karşı davalı ...'dan alınarak davalı-karşı davacılara verilmesine,” yönelik olarak yeniden yargılama giderine ilişkin hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7. maddesi hükmü gereğidir.