Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2019/6113 K.2020/911

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen kira sözleşmesinin feshi davasında verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacının istinaf başvurusunun kabulü ile kararın gerekçesi düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş, bu kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine ise bölge adliye mahkemesince verilen 30/10/2019 tarihli ek kararla HMK’nın 361, 362/1-a maddeleri uyarınca miktar itibariyle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş; bu defa ek kararın da davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dava, kira sözleşmesinin feshi talebine ilişkindir.

HMK'nun 362/1-b maddesinde, kira ilişkisinden doğan ve miktar veya değeri itibarıyla temyiz edilebilen alacak davaları hariç olmak üzere aynı Kanunun 4 üncü maddesinde gösterilen davalar ile (23/6/1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunundan doğup taşınmazın aynına ilişkin olan davalar hariç) özel kanunlarda sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararların temyiz edilemeyeceği belirtilmiştir.

İstinaf incelemesi sonucunda verilen karar hakkında, Bölge Adliye Mahkemesince; temyiz yoluna başvurulamayacağı saptanmış olmakla birlikte, taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliği dikkate alındığında, hükmün HMK m.362/1-b uyarınca kesin olduğundan bahisle, temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmektedir. Mahkemece, HMK'nın 362/1-a maddesi gereğince miktar itibariyle kesin olduğundan bahisle yazılı şekilde karar verilmesi doğru değil ise de; sonucu itibariyle doğru olan ek karara yönelik davacı tarafın temyiz isteminin reddi ile yasaya uygun bulunan red kararının 6100 sayılı HMK'nun 370/1. Maddesi uyarınca onanmasına karar verilmiştir.