Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2019/6135 K.2020/1205

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, belediyeye ait dava konusu taşınmazın ... Belediyesi tarafından 18/05/2005 tarihli sözleşme ile davalı şirkete kiraya verildiğini, ... belediyesinin 5748 sayılı yasa kapsamında kapatılarak ... Belediyesine devrolunması ile kiraya veren sıfatının ...

Belediyesine geçtiğini, kira sözleşmesinin 5. maddesinde artış şartı bulunduğunu, buna göre kira bedelinin 17/05/2010 tarihinden itibaren arttırılarak ödenmesi gerektiğini, buna ilişkin olarak ... belediye Encümeninin 10/04/2010 tarihli kararı ile kira parasının sözleşmeye uygun şekilde 41.776,69 TL olarak belirlendiğini, ancak davalının ilk ay kira bedelinin 30.195 TL sonraki aylar kira bedelinin ise 27.600 TL olarak ödediğini, öte yandan söz konusu kiralama işinin KDV’ye tabi olması nedeniyle tahakkuk eden kira bedelleri için ayrıca %18 oranında KDV ödenmesi gerektiğini,

bu konuda davalıya yazılı bildirimde bulunulmasına rağmen davalının bildirim gereğini yerine getirmediğini, sonuç alarak davalı tarafından ödenmeyen veya eksik ödenen kira bedellerine yönelik olarak İzmir 26. İcra Müdürlüğü'nün 2010/12720 sayılı dosyası üzerinden KDV alacağına yönelik olarak ise İzmir 26. İcra Müdürlüğü'nün 2010/13226 sayılı dosyası üzerinden icra takibi başlattıklarını ancak davalının her iki icra takibine de itiraz ettiğini belirterek KDV alacağına yönelik olarak başlatılan icra takibi nedeniyle itirazın iptali ve %40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, KDV alacağına yönelik açılan davada görevli mahkemenin Vergi Mahkemesi olduğunu, sözleşme uyarınca ilk beş yılın kira parasının peşin olarak ödendiğini, beş yıllık süre bittikten sonra 17.05.2010 tarihinden itibaren geriye doğru Üfe oranında artış yapılarak 17.05.2010 tarihinden itibaren aylık kira bedelinin 41.776,69 TL olarak belirlenmesinin sözleşmeye aykırı olduğunu, öte yandan Belediyelerin tacir olmadığını ve

fatura kesmelerinin mümkün olmadığını, dolayısıyla ödenen kira bedellerine KDV talep etmelerinin hukuka aykırı olduğunu, belediyelerin doğrudan yaptıkları kiralama işlerinin KDV’den istisna olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen hükme yönelik davalı tarafın karar düzeltme istemi üzerine, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 20/01/2015 tarih, 2014/10441 Esas- 2015/494 Karar sayılı ilamı ile,".... KDV alacağının konusunu teşkil eden aylara yönelik kira alacağına ilişkin açılan davada verilecek hüküm doğrudan KDV alacağını etkiler nitelikte olup davalardan biri hakkında verilecek kararın diğerini etkileyecek nitelikte olması nedeniyle mahkemece İzmir 8. Sulh Hukuk Mahkemesine görülmekte olan alacak davası sonucunun beklenerek ona göre karar verilmesi gerektiği..." gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; davanın kısmen kabulüne, İzmir 26.İcra Müdürlüğü'nün 2010/13226 takip sayılı icra dosyasına ana para yönünden 35.993,16TL, faizin ise 1.727,67TL 'lik kısmı yönünden itirazın iptali ile takibin bu kısımlar üzerinden devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren yıllık %30 oranını geçmemek üzere değişken oranlarda avans faizi uygulanmasına, alacak yargılamayı gerektirdiğinden davalı aleyhine icra inkar tazminatı verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının icra inkar tazminatına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

İcra ve İflas Kanunu'nun 67. maddesinin 2. fıkrası gereğince, icra tazminatına hükmedilebilmesi için, borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacaklının alacağını mahkemede dava ederek haklı çıkması yasal koşullardandır. Borçlunun itirazının kötüniyetli olması ise yasal koşul değildir. İcra tazminatı, aleyhindeki icra takibine itiraz eden ve işin çabuk bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır.

Bunlardan başka, alacağın likit ve belli olması da gerekir. Alacağın gerçek miktarı belli, sabit veya borçlu tarafından belirlenebilmesi için bütün unsurlar bilinmekte ya da bilinmesi gerekmekte, böylece borçlu tarafından borcun tutarının tahkik ve tayini mümkün ise; başka bir ifadeyle borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise, alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü zorunludur.

Somut olayda, davada dayanılan ve hükme esas alınan 18/05/2005 başlangıç tarihli 15 yıl süreli kira sözleşmesine ilişkin, taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin 5. maddesinde," aylık kira bedeli net 27.600TL olup, KDV, stopaj vs. tüm vergiler ...kiracıya aittir. " düzenlemesi mevcuttur. KDV alacağının konusunu teşkil eden aylara yönelik kira bedeli kira sözleşmesinde açıkça yazılı olup, davalı borçlu ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumdadır. Bu nedenle alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü ile İİK'nun 67. maddesi gereğince kabul edilen KDV alacağı talebi yönünden davacı yararına icra inkar tazminatı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacı tarafın icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmesi doğru değildir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.