Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2019/6202 K.2020/1848

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, taraflar arasında proje üzerinden gayrimenkul satış sözleşmesi imzalandığını ,aradan geçen süre içerisinde davalılara yapılan sayısız müracaata rağmen dava konusu bağımsız bölümün oturma ruhsatının alınmadığını,belediye tarafından verilen bilgiye göre bahsi geçen taşınmazın plan ve projeye aykırı yapıldığını, verilen yapı ruhsatının iptal edildiğini, ruhsatın hükümsüz hale geldiğini, bu haliyle oturma ruhsatı verilemeyeceğinin beyan edildiğini,davalıların kesin vadeye rağmen edimini yerine getirmediğini,

bu haliyle davalılardan ediminin ifasını beklemenin imkansız ve faydasız olduğunu ileri sürerek sözleşmenin feshi ile davalılara ödenen 120.000.00.-TL'sının 01.06.2008 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte aksi halde dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan tahsilini, sözleşmenin 7.maddesi uyarınca satış bedeli üzerinden %20 oranında cezai şartın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ...Ltd.Şti; davaya konu taşınmazın davacıya 29.03.2007 tarihinde devredildiğini, davacının talebinin 29.03.2012 tarihi itibariyle zamanaşımına uğradığını, söz konusu taşınmazın kararlaştırılan tarihten bir seneden fazla bir süre önce davacıya eksiksiz bir biçimde teslim edildiğini, davacıya tapuda satışı yapılan ve teslim edilen bu taşınmazın dört yıldan beri ve halen davacı tarafça ticari faaliyet için kullanıldığını, davanın reddini istemiştir.

Davalı ...,davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazı davalı ...şirketinin hakediş karşılığı aldığı, yüklenici sıfatında olan ...Ltd.Şti'nin davacıya yapmış olduğu satış yönünden 6098 sayılı TBK'nun 244/3 maddesi gereği 5 yıllık zamanaşımına tabi olup taşınmazın devir tarihi gözönüne alındığında davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Anılan karar Dairemizin 2016/714 Esas - 2017/9075 Karar sayılı ve 05/06/2017 tarihli kararı ile; "...dava konusu taşınmaza ait yapı ruhsatının geçerliliğinin 28.09.2011 tarihinde de dolmuş olduğu ,davacının sonradan ortaya çıkan ayıbı(gizli ayıbı) bu tarihte öğrendiği ve 12.06.2014 tarihinde davayı açtığı anlaşılmakla, mahkemece davacının davalı ...Ltd.Şti yönünden BK’nun 198.maddesi hükmü ile kendisine yüklenen “derhal ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini hususunun araştırılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir..." gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece, bozma kararına uyulmuş, yargılamaya devam edilmiştir.

Mahkemece, davalı ... Nakliyat Ticaret Mad. Ltd. Şti. aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine, davalı ...Nakliyat Oto Yedek Parça İnşaat Hafriyat Tur. Tic. Ltd. Şti. aleyhine açılan davanın ise ihbar yükümlülüğünün derhal yerine getirildiği hususu ispatlanamadığından reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi Genel Hükümlerinin 3/2 maddesinde; Müteselsil sorumluluk da dahil olmak üzere, birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunur , düzenlemesi yeralmaktadır .

Mahkemece, haklarında açılan davalar ayrı ayrı gerekçeler ile reddedilen davalılar yararına tek vekalet ücretine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.