Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2019/661 K.2019/5775

Taraflar arasındaki alacak ve menkul malların iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 25.06.2019 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı-karşı davacı vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davacı-karşı davalı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı-karşı davalı; taraflar arasında 01.03.2007 tarihli kira sözleşmesi ile davalı tarafından kiralanan taşınmazın, bakımsız olarak teslim edildiğini, Beyoğlu 35.Noterliğinin 15.08.2008 tarih ve 42611 yevmiye no.lu ihbarnamesi ile Sözleşmenin feshedildiğini ve taşınmazın, 30.09.2008 tarihinde tahliye edildiğini, taşınmazda faydalı tamirat ve tadilatlar yaptırdığını, bu tamirat ve tadilatlar sonucunda taşınmazın ekonomik değerinin arttığını, tahliye sonrasında taşınmazda kalan menkul eşyaların iadesi için davalıya gönderilen noter ihtarına rağmen davalının menkul eşyaları iade etmediği gibi bedellerini de ödemediğini belirterek,

taşınmaza yapılan faydalı masrafların bedeli 156.735,39 TL ile mecurda bulunan ve mülkiyeti kendilerine ait menkullerin aynen iadesine, aksi halde bedeli karşılığı 331.853,41 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı-karşı davacı; davanın haksız olduğunu belirterek asıl davanın reddini dilemiş, karşı dava olarak; davacının kira sözleşmesinin sona erdiği 15.11.2008 tarihine kadar ödenmemiş olan 2008 yılı Kasım ayı 15 günlük kira bedeli 3.940,67 Euro+KDV (8.132,75 TL+KDV) ve yine 2008 yılı Kasım ayı 15 günlük aidat bedeli 1.946 TL'nin ödenmediğini, ayrıca sözleşmenin sona erdiği 15.11.2008 tarihinden fiili tahliye anına kadar geçecek süre için aylık 11.500 Euro'dan az olmamak üzere ecrimisil bedeli ödemesi gerektiğinin tespitine, fazlaya ilişkin haklar ve diğer haklar saklı tutularak,

şimdilik 15.000 Euro (30.957 TL) ecrimisil bedelinin dava tarihi itibarıyla harca esas değeri tutarındaki kısmının 3095 Sayılı Kanunun 2/11 maddesi gereği işleyecek olan avans faiziyle birlikte davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, asıl dava yönünden tamirat ve tadilat bedellerinin kısmen tahsiline, menkul malların aynen iadesine, karşılık davanın kabulü ile kira, aidat alacağı ve ecrimisil alacağının tahsiline karar verilmiş hüküm asıl davacı-karşı davalı vekili ve davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 2013/1645 Esas – 2013/13955 Karar sayılı ve 21.10.2013 tarihli kararı ile;

karşı davaya ve asıl davadaki faydalı masraflara ilişkin kurulan hüküm yönünden temyiz itirazlarının reddine, asıl davadaki menkul malların iadesine ilişkin kurulan hüküm yönünden ise, "Mahkemece istenilen menkul eşyanın neler olduğunun cins, nitelik, miktar ve değer yönünden açıklattırılması gerekir.

Kabule görede gerek tefhim edilen ve tutanakla belirlenen kararda, gerekse buna uygun düzenlenmesi zorunlu gerekçeli kararda hüküm altına alınan eşyanın cins, nitelik, miktar ve değerlerinin ayrı ayrı gösterilmesi ve taraflara yüklenen borç ile tanınan hakkın infazda güçlük yaratmayacak şekilde belirtilmesi gerekir." gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozma kararına uyulmuş ve karşı dava ve asıl davadaki faydalı masraflara ilişkin hüküm kurulmadan "davalıya ait kiralananda bulunan, davacıya ait, 11/09/2017 tarihli bilirkişi raporunda yazılı malların davacı karşı davalıya aynen iadesine," karar verilmiş,

hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davalının vekalet ücreti ve yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı HMK’nın 297. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen kararların ve ayrıca taraflara yüklenen borç ve hakların açıkça, kuşku ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği gibi herhangi bir belgeye, bu arada dava dilekçesine, bilirkişi raporuna ve hatta bozmayla ortadan kalkan önceki hükme veya bir başka karara atıfla hüküm kurulması mümkün değildir. Bu hususlar, yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir.

Diğer yandan, HMK’nın 332. maddesi uyarınca mahkemece yargılama giderlerine re’sen hükmedileceği, tutarı, hangi tarafa ve hangi oranda yükletildiği ve dökümünün hüküm altında gösterileceği, keza HMK’nın 326/2. maddesi uyarınca da bir davanın kısmen kabulü halinde, yargılama giderlerinin tarafların haklılık oranına göre paylaştırılacağı öngörülmüştür.

Somut olayda; Mahkemece asıl dava yönünden ilk verilen hükümde; 165.416 TL asıl alacağa ve menkullerin iadesine karar verilerek, 9.825,71 TL ilam harcının tahsili ile davacı lehine 14.374,96 TL vekalet ücretine hükmedilmiştir. Bozma sonrasında verilen hükümde, ilk verilen hükümden bahsedilmeden ve sadece menkul malların teslimine karar verilerek, sadece menkul malların tesliminden kaynaklı yargılama giderleri ve vekalet ücretine ayrıca hükmedilmiş gibi, infazda tereddüt yaratacak şekilde harç ve vekalet ücretine hükmedilmiştir. Verilen hüküm yargılama giderlerine ilişkin kısmı bakımından yukarda yapılan açıklamaya ve yer verilen yasal hükümlere uygun düşmediğinden ve infazda tereddüt yaratacağından yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.