Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2019/776 K.2019/9403

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasında verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda, davacı ve davalılardan ...ve Dekorasyon Sanayi Ticaret Limited Şirketi tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine, diğer davalı ... tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalı kiracı şirket ile aralarında 15/01/2008 başlangıç tarihli on yıl süreli kira sözleşmesi bulunduğunu, davalılardan ...'ın bu sözleşmeyi kefil olarak imzaladığını, kiralananın 20/07/2013 tarihinde sözleşme süresi dolmadan tahliye edildiğini, yeniden kiraya verilme tarihinin 31/10/2013 olduğunu, davalı kiracının erken tahliyesi nedeniyle dört aylık kira bedelinden mahrum kaldıklarını, kefilin de bu dört aylık kira bedelinden müteselsilen kiracı ile birlikte sorumlu olduğunu belirterek 140.837,12 TL kira bedelinin davalılardan yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, dava dilekçesinde bahsedilen sözleşmenin davalı kiracı ve kefil tarafından imzalandığını, ancak davacı kiraya verenin kiralananın bulunduğu AVM ile ilgili vaadettiği şartları yerine getiremediğini, kira sözleşmesinin çekilmez bir hal aldığını, kiralananın sözleşmeye uygun kullanılamadığını, bu nedenle sözleşmenin haklı olarak feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini dilemişlerdir.

İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulü ile 70.418,56 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş, davacının fazlaya ilişkin talebi reddedilmiştir. İlk derece mahkemesinin kararına karşı, taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı ve davalı ...ve Dek. San. Tic. Ltd. Şirketinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı ...'ın istinaf başvurusunun HMK 353/1-b/2 maddesi gereğince kabulüne ve İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiş, yeniden kurulan hüküm ile davacının, davalı ...ve Dek. San. Tic. Ltd.

Şirketi aleyhine açmış olduğu "erken tahliye nedeniyle kira alacağı" davasının kısmen kabulüne, kiralananın erken tahliyesi nedeniyle 70.418,56 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...ve Dek. San. Tic. Ltd.

Şirketin'den alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davalı ... hakkında açılan davanın ise reddine karar verilmiş, her iki davalı lehine davanın reddedilen miktarı üzerinden hesaplanan vekalet ücreti takdir edilmiş. Hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalıların sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Davalıların vekalet ücreti yönünden temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3. Maddesinde ,''Müteselsil sorumluluk da dahil olmak üzere, birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunur.'' düzenlemesi bulunmaktadır. Yine aynı Tarifenin 13. maddesi uyarınca; konusu para olan veya para ile değerlendirilebilen bir şey olan davalarda avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında olmamak kaydıyla nispi olarak belirlenir. Ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.

Somut olayda, her bir davalı açısından Bölge Adliye Mahkemesince belirlenen ret sebebi ayrı olduğundan belirtilen düzenleme uyarınca davalılardan ... yararına reddedilen dava değerinin tamamı üzerinden hesaplanacak vekalet ücretine; davalılardan ...ve Dekorasyon Sanayi Ticaret Limited Şirketi yararına ise reddedilen kısım üzerinden hesaplanacak vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken her iki davalı vekili yararına davanın reddedilen kısmı üzerinden vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; hükmün, düzeltilerek onanması 6100 sayılı HMK 370/2 ek 3/1 maddesi gereğidir.