Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2019/924 K.2019/5237

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; davalının ticarethane elektrik abonesi olduğunu, tahakkuk ettirilen ve ödenmeyen fatura bedellerinin tahsili amacıyla davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını, davalının haksız ve kötüniyetli itirazı nedeniyle takibin durduğunu ileri sürerek; itirazın iptali ile takibin devamına, davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; dava konusu aboneliğin eski işyerine ait olduğunu, 01/10/2004 tarihinde yeni işyerine taşındığını ve eski işyerini ise depo olarak kullanmaya devam ettiğini, bu sebeple 2004 yılı Ekim ayından itibaren elektrik tüketiminin azaldığını, tüketimin azalması nedeniyle davalı kurum tarafından aboneliğe ait sayacın incelemeye alındığını ve kaçak işlemi yapılarak takibe konu borcun tahakkuk ettirildiğini, davacı kurum tarafından yapılan tahakkuk işleminin hatalı olduğunu savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece. 04/05/2015 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak, davanın kısmen kabulüne, davalının İstanbul 36. İcra Müdürlüğü'nün 2010/39398 E. Sayılı takip dosyasına vaki itirazının kısmen iptali ile takibin 154,12 TL üzerinden devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine. Dairemizin 19.10.2017 tarih 2016/3253 E. - 2017/14260 K. sayılı ilamı ile, "...

19.11.2014 tarihinde sayacın kulak mühürlerinin şüpheli olması nedeniyle laboratuvar incelemesi yapılması gerektiğine dair tutulan tutanak üzerine 24.01.2006 tarihli sayaç ayar bakım raporunda, sayacın kulak mühürleri ve numaratörüyle oynanmış olduğu belirtilerek kaçak işleminin yapılmasının uygun olduğu tespiti yapılmıştır. Ayrıca takibe konu 13.03.2006 tarihli 1.604,00 TL lik faturada da davalının kaçak borcu bulunduğu belirtilmektedir.

Hal böyle olunca, davacı kurum tarafından 24.01.2006 sayaç bakım raporuna istinaden kaçak işlemi ve kaçak tahakkuku yapıldığı anlaşılmakla, mahkemece; takibe konu faturalardan 1.604,00 TL lik faturanın dayanağı olan ve dosyada bulunmayan kaçak elektrik tüketim tahakkukuna dair döküm de getirtilerek,

dosyanın önceki bilirkişi dışında oluşturulacak üç kişilik bilirkişi kuruluna verilerek talep edilen kaçak elektrik bedelinin tutanak tarihinde yürürlükte bulunan yönetmelik ve kurul kararlarında açıklanan yöntemle taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli şekilde rapor alınması gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna dayalı hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır..." gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde ve alınana bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne, davalının takibe vaki itirazının 65,50 TL asıl alacak, 75,06 TL gecikme faizi ve 13,51 TL KDV üzerinden devamına,

asıl alacağa takip tarihinden itibaren reskont faiz işletilmesine, toplam alacağın % 20 si oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, her ne kadar bozmaya uyma kararı verilmiş ise de bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Kural olarak bozma kararına uyan mahkeme, artık bozma kararında gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yapmak, yine o kararda gösterilen hukuki esaslar gereğince hüküm vermek zorundadır. Çünkü, mahkemenin bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli müktesep(kazanılmış) hak doğmuştur. Bu kazanılmış hak yeni bir hükümle ortadan kaldırılamaz.( 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Y.İ.B.K.)

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2013/13-597 E, 2014/62 K sayılı ilamında da vurgulandığı üzere. “Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen biçimde inceleme ve araştırma yapmak ve yine o kararda belirtilen hukuksal esaslar gereğince karar vermek yükümlülüğü oluşur. Bu itibarla mahkemenin sonraki hükmünün bozmada gösterilen ilkelere aykırı bulunması, usule uygun olmadığından bir bozma nedenidir.

Bozma kararı ile dava, usul ve yasaya uygun bir hale sokulmuş demektir. Bozmaya uyulduktan sonra buna aykırı karar verilmesi usul ve yasaya uygunluktan uzaklaşılması anlamına gelir ki, böyle bir sonuç kamu düzenine açıkça aykırılık oluşturur. Buna göre, Yargıtay’ın bozma kararına uymuş olan mahkeme, bu uyma kararı ile bağlıdır. Bozma kararında gösterilen biçimde inceleme yapmak, yada gösterilen biçimde yeni bir hüküm vermek zorundadır.

Dairemizin bozma ilamında. 24.01.2006 tarihli sayaç muayene raporuna istinaden davalının kaçak elektrik kullandığı, kaçak elektrik tüketim tahakkukuna dair döküm getirtilmek suretiyle, tutanak tarihinde yürürlükte bulunan yönetmelik ve kurul kararları uyarınca açıklanan yöntemle hesaplama yapılması gerektiği açıkça ifade edilmesine ve bozma ilamına uyulmasına rağmen ;

hükme esas alınan bilirkişi raporunda, kaçak tespit tutanağı olmadan kaçak tahakkuku yapılamayacağından bahisle, kaçak elektrik tüketimine dayalı ek tahakkuk hesaplaması yapılmaksızın, bozma öncesi alınan raporun tekrarı mahiyetinde, sadece otomatik dönem tahakkuk hesaplaması yapıldığı anlaşılmış olup, bozma ilamında belirtilen ilkeler gözetilmeksizin alınan bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır .

Hal böyle olunca, mahkemece; Dairemizin 19.10.2017 tarih ve 2016/3253 E. - 2017/14260 K. sayılı ilamında belirtildiği üzere, davalının kaçak elektrik kullandığı dikkate alınarak, davacı kurumun davalı taraftan isteyebileceği kaçak ek tahakkuk bedelinin, Elektrik Tarifeleri Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği ve bu yönetmelik uyarınca alınan 622 sayılı Kurul kararı uyarınca, taraf ve Yargıtay denetimine elverişli şekilde hesaplattırılması, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; bozma gerekleri yerine getirilmeksizin, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.