Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2020/11141 K.2021/7572

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, 05/10/2007 tarihinde “İstanbul ... Toplu Konut Projesinden“ ... ada C 2-B Blok ... numaralı daireyi TOKİ'den satın alıp 28/10/2007 tarihinde teslim alan dava dışı ...'den 13/10/2010 tarihinde devraldığını, daire, site ve ortak alanda eksik ve ayıplı imalatlar olduğunun anlaşıldığını, 30/11/2010 tarihli ihtarla ayıpları ihbar ettiğini bildirerek eksik ve ayıplı işlerin taşınmazda sebep olduğu değer kaybı hesaplanarak kıymet noksanı mukabilinde semen tenziline karar verilerek bilirkişi raporundaki miktarın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen karar, (Kapatılan) Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 26/11/2015 tarih, 2015/23628 E.-2015/34588 K. sayılı ilamı ile tarafların sair temyiz itirazları incelenmeyerek, davacının dava dilekçesinde belirttiği, bilirkişi raporunda da değerlendirilen açık ayıp ve eksik işler hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesinin isabetsiz olduğu gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; davanın kısmen kabulü ile; 29.293,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek olan avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiş; söz konusu karar davalılar tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uyularak karar verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... Toplu Konut İnşaat Anonim Şirketi ve davalı Toplu Konut İdaresi Başkanlığı’nın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalıların, mahkemece eksik ifa olarak nitelendirilen eksik işlerle ilgili temyiz itirazı yönünden yapılan incelemede; her ne kadar mahkemece benimsenen 20/12/2017 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen interkom sistemi kurulmaması, sitede açık/kapalı kafeterya, yürüyüş ve bisiklet parkuru bulunmaması, balkonlara ve mutfağa priz konulması vs.nin yapılmaması eksik ifa olarak nitelendirilmiş ve buna göre davacının talebi kabul edilmiş ise de; bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı,

davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır.

Dairemizin benzer uyuşmazlıklardaki emsal uygulamaları da bu yönde olduğu gibi, aynı görüşte olan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 4.12.2015 gün ve 2015/13-1581 esas ve 2015/2792 kararı da bulunmaktadır. Hal böyle olunca, bu kalemler yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ve yazılı gerekçe ile bu talebin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.