Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2020/1123 K.2020/6063

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen cezai işleminin iptali ve istirdat davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; davalı kurum hak sahiplerine sağlık hizmeti sunduklarını, davalı ...'nu, taraflarınca tedavisi gerçekleştirilen bir kısım hastalarla ilgili kuruma kesilen faturaları incelerken ... isimli iki hastaya ilişkin sağlık uygulama tebliğ hükümlerine aykırı hareket edildiği gerekçesiyle Mart ve Nisan 2014 dönemine ait hakedişlerinde toplam 68.542,17 TL kesinti uygulandığını ancak bahse konu kurum sigortalılarına sunulan hizmet bedelinin davalı Kurumca karşılanabilmesi için gereken şartlarda ve söz konusu güncel SUT'a uygun fatura edildiğini belirterek davalı Kurum tarafından uygulanan kesintinin hukuka ve sözleşmeye aykırılığının saptanarak

davalı tarafından yaratılan muarazanın men'ine ve 68.542.17 TL bedelin kesinti ile tahsil edildiği tarihten itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tarafına iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; tüm işlemlerin mevzuata ve sözleşme hükümlerine uygun olarak yapıldığını ileri sürerek davacının davasının reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; davanın kabulü ile 68.542,17 TL kesinti işleminin yerinde olmadığının tespitine , 68.542,17 TL'nin kesinti tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı tarafça istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince, davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davalı aleyhine karar ve ilam harcı ile yargılama gideri olarak hükmedilen harca yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;; Davalı SGK Başkanlığı'nın, 492 sayılı Harçlar Kanunu ve 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun 36. maddesi hükmüne göre harçtan muaf olması nedeniyle kendisinden karar ve ilam harcı alınamayacağı gibi davacı tarafından karşılanan 1.202,33 TL harç giderinin de davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HMK'nın 370/2 maddesi hükmü gereğidir.