Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2020/11406 K.2021/10143

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 2 nci maddesine göre; "Yargı işlemlerinden bu kanuna bağlı (1) sayılı tarifede yazılı olanları, yargı harçlarına tabidir.". Aynı Kanuna bağlı (1) sayılı tarife uyarınca; konusu belli bir değere ilişkin davanın kabulüne ilişkin kararın davalı tarafından temyizi halinde, mahkemece hüküm altına alınan miktar üzerinden hesaplanacak nispi karar harcının dörtte biri oranında temyiz karar harcı ile maktu temyiz başvuru harcı alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında yapılan ön incelemede; kararı temyiz eden davalı vekili tarafından verilen temyiz dilekçesi, temyiz defterine kaydedilmiş ise de, mahkemece hüküm altına alınan miktar üzerinden hesaplanacak nispi karar harcının dörtte biri oranında temyiz karar harcı yerine maktu temyiz karar harcının yatırıldığı anlaşılmıştır.

25/01/1985 tarihli ve 1984/5 Esas 1985/1 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde ödenmediği belgelendirilmemiş olduğundan, eksik temyiz karar harcı alınarak temyiz defterine kayıt edilen temyiz dilekçesi hakkında, 6217 sayılı Kanun’un 30 uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan HUMK'nın 434 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca işlem yapılması gerekir.