Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2020/11771 K.2021/10589

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen feshin geçersizliğinin tespiti ve alacak davasının yapılan yargılaması neticesinde davanın kısmen kabulü ve kısmen reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalının istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, sair istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK’nın 353/1/b/1 maddesi gereğince esastan reddine, 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b.2 maddesi uyarınca Eskişehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 04/10/2018 tarih, 2018/40 Esas ve 2018/394 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile,

taraflar arasında imzalanan 26/04/2017 tarihli sözleşmenin davalı idare tarafından feshinin geçersizliğinin tespitine, 73.710,00-TL mal bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı tarafa verilmesine, kesin teminat olarak yatırılan ve davalı tarafça hazineye irat kaydedilen 4.423,00-TL'nin davalıdan tahsili ile davacı tarafa verilmesine, kabul dışı kalan taleplerin reddine, yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; davalı kurumun açtığı 03/04/2017 tarihinde gerçekleştirilen 2017/85601 kayıt numaralı ihaleyi kazandığını, 3 farklı ölçüdeki maskeleme bantlarını toplam 73.710,00 TL karşılığı tedarik edeceğine dair 26/04/2017 tarihinde davalı ile sözleşme imzaladığını, bantların teslim edildiğini, sözleşmeye aykırı ürün teslim edildiği gerekçesiyle davalı tarafın sözleşmeyi tek taraflı olarak feshettiğini, teminat olarak

yatırılan 4.423,00 TL’yi hazineye irat olarak kaydettiğini, ancak teslim edilen malların usulüne uygun olduğunu belirterek teslim edilen ürün bedeli olan 73.710,00 TL’nin yasal faizi ile birlikte tahsiline, teminat olarak irad kaydedilen 4.423,00 TL'nin, sözleşme fesih damga vergisi olan 139,32 TL'nin, Eskişehir'e gelmeleri sebebiyle 3 günlük harcırah masrafının ve değişik iş dosyasında yapılan yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; yüklenici firmanın da katılımıyla teslim edilen bantların muayenesinin yapıldığını, bantta sızdırma meydana geldiğini, yüklenici firmaya durumun bildirildiğini ve itiraz üzerine tekrar fonksiyon testlerinin yapıldığını, sonuç olarak bantların sızdırdığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; davanın kısmen kabulü ile, taraflar arasında imzalanan 26/04/2017 tarihli sözleşmenin davalı idare tarafından feshinin geçersizliğinin tespitine, 73.710,00 TL mal bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı tarafa verilmesine, kesin teminat olarak yatırılan ve davalı tarafça hazineye irad kaydedilen 4.423,00-TL'nin davalıdan tahsili ile davacı tarafa verilmesine, kabul dışı kalan taleplerin reddine, karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı tarafça istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davalının istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, sair istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK’nın 353/1/b/1 maddesi gereğince esastan reddine, 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b.2 maddesi uyarınca Eskişehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 04/10/2018 tarih, 2018/40 Esas ve 2018/394 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile, taraflar arasında imzalanan 26/04/2017 tarihli sözleşmenin davalı idare tarafından feshinin geçersizliğinin tespitine, 73.710,00 TL mal bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı tarafa verilmesine,

kesin teminat olarak yatırılan ve davalı tarafça hazineye irat kaydedilen 4.423,00 TL'nin davalıdan tahsili ile davacı tarafa verilmesine, kabul dışı kalan taleplerin reddine karar verilmiş ve hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Karar ve ilam harçları, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 323. maddesinde yargılama giderleri arasında gösterilmiş olup, kanunda yazılı haller dışında yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir (m.326).

Davanın kısmen kabulü halinde başvuru ve kabul edilen dava değeri üzerinden hesaplanan nisbi karar ve ilam harcının HMK. m.323 hükümü gereği davalıya yükletilmesi gerekirse de, somut olayda davalı Milli Savunma Bakanlığı, 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/1-j hükmüne göre harçtan muaftır.

Davalının, 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/1-j hükmüne göre harçtan muaf olması nedeniyle kendisinden karar ve ilam harcı alınamayacağı gibi peşin karar harcının ve yine değişik iş dava dosyasında da yer alan peşin karar harcı ile başvurma harcının da davalıdan alınarak davacıya verilmesine şeklinde hüküm kurulması da usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının düzeltilerek onanması, HMK'nın 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğidir.