Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2020/11778 K.2021/6940

Taraflar arasında görülen alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; davalıdan ... ilçesi ... ada ... parselde yapılacak olan C-1 Blok, 4. kat, 13 numaralı daireyi satın aldığını, davalı tarafından verilen ilanlarda, satış maketlerinde ve planlarda basketbol sahaları, tenis sahaları, çocuk oyun alanları, büfe, çocuk kulübü, personel yeri, otoparklar, yüzme havuzları, jimnastik salonu, kafe ve diğer peyzaj ve sosyal alanların etrafı çevrili site içinde gösterildiğini, ancak yapılan araştırma sonucunda bu sosyal tesislerin kamuya ait arazi içerisinde bulunduğunun anlaşıldığını, sözleşmenin gereği gibi ifa edilmediğini, bu durumun eksik ve ayıplı işler kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini,

açıklanan nedenle konutun değer kaybettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 25.000TL'nin 01.01.2003 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verildiği 27.03.2014 tarihli hükmün, davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'nin 05.06.2015 tarih, 2014/28057 E.- 2015/18863 K. sayılı ilamı ile.

Dava konusu olayda 4077 sayılı yasada düzenlenen “ayıplı ifa” değil “eksik ifa” söz konusu olup, 4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, bu Kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki dava konusu eksiklikler nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmesi ve mahkemece işin esası incelenerek, konusunda uzman kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyeti aracılığı ile,

davacı tarafın isteyebileceği bedel indirimi miktarının taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli raporla tespit edilmesi ve bu değer farkının ödetilmesine karar verilmesi gerektiği belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma üzerine yeniden yapılan yargılama sonucunda mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 7.907,50TL nin 01.01.2003 tarihinden itibaren değişken oranlardaki reeskont faizi işletilerek davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair taleplerin reddine karar verildiği, 20.11.2018 tarihli hükmün, taraflarca temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'nin 29.04.2019 tarih, 2019/1463 E.- 2019/5308 K. sayılı ilamı ile; davalının temyiz itirazlarının reddi gerektiği belirtilerek,

bilirkişilerin yaptığı ve mahkemece de kabul edilen hesaplamanın Dairenin benimsediği nispi metoda uygun olmadığı belirtilerek nispi metoda göre hesaplanan değer azalmasının belirlenerek ve aleyhe bozma yasağı hususu da dikkate alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle hükmün davacı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan son yargılamada davanın kısmen kabulü ile 15.815,00 TL'nin dava tarihi olan 10.09.2012 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, satın aldığı taşınmazdaki eksik işler nedeniyle taşınmazda oluşan değer kaybı bedelinin teslim tarihi olan 01.01.2003'den itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsilini istemiş; mahkemece, 15.815,00TL'nin dava tarihi olan 10.09.2012 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş ise de, eksik ifa nedeniyle oluşan değer kaybına ilişkin hükmedilen alacağa, teslim tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde dava tarihinden itibaren faiz uygulanmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7. maddesi gereğidir.