Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2020/12305 K.2021/9012

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasında verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen karar, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, bölge adliye mahkemesi tarafından ek kararla temyiz isteminin reddedilmesi üzerine, davalı vekili tarafından bu kez ek karara karşı temyiz yoluna başvurulmuş olmakla; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz talebine konu hükmün tarihi itibariyle yürürlükte olan HMK'nun 362/1-b maddesinde, kira ilişkisinden doğan ve miktar veya değeri itibarıyla temyiz edilebilen alacak davaları hariç olmak üzere aynı Kanunun 4 üncü maddesinde gösterilen davalar ile (23/6/1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunundan doğup taşınmazın aynına ilişkin olan davalar hariç) özel kanunlarda sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararların temyiz edilemeyeceği belirtilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık kira alacağı istemine ilişkin olup, verilen karar uyuşmazlığın miktarı itibariyle kesin niteliktedir.

İstinaf incelemesi sonucunda verilen karar hakkında, bölge adliye mahkemesince temyiz yoluna başvurulamayacağı saptanmış olmakla birlikte; hükmün HMK m.362/1-b maddesi uyarınca miktar itibariyle kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığın niteliği itibariyle kesin olduğu belirtilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru değil ise de; sonucu itibariyle doğru olan ek karara yönelik davalı tarafın temyiz isteminin reddi ile yasaya uygun bulunan red kararının 6100 sayılı HMK'nun 370/1. Maddesi uyarınca onanmasına karar verilmiştir.