Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2020/1550 K.2020/2589

Taraflar arasındaki menfi tespit-istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalı tarafından soruşturma raporuna istinaden hakedişlerinden 28.330,89 TL asıl, 7.168,84 TL işlemiş faiz ve 153.853,50 TL para cezası olmak üzere toplam 189.353,23 TL kesinti yapıldığını ve uyarı cezası verildiğini, gerekçe olarak.

57 hastaya ... adlı tüp bebek tedavisinin yapıldığı, SUT'un tüp bebek tedavisi ile ilgili bölümleri incelendiğinde tüp bebek tedavisinin paket olarak kuruma fatura edilen bir işlem olduğu, bunun dışındaki kadın doğum ve üreme tedavisi ile ilgili Laparoskopik infertilite vb işlemlerin bağımsız yapıldığı takdirde ayrı işlemler olarak değerlendirilebileceği ve fatura edilebileceği, esasen uygulanan işlemin tüp bebek tedavisi olmasına karşın bunların başka isimler ile kuruma fatura edilerek Kurumdan toplam 28.240,99 TL tahsil edildiğinin gösterildiğini,

oysa sözleşmede ve SUT'da laparoskopik infertilite uygulanan hasta tedavi giderlerinin bu hastalara tüp bebek tedavisi de uygulanması halinde laparoskopik cerrahi ücretlerinin kurumdan tahsil edilmeyeceği yönünde herhangi bir düzenleme bulunmadığını, bu işlemlerin ayrı ayrı ücretlendirilen işlemler olduğunu ileri sürerek, davalıya borçlu olmadıklarının ve uyarı cezası koşulları oluşmadığının tespiti ile iptaline, kesinti uygulanan 189.353,23 TL'nin kesinti tarihinden itibaren ticari avans faizi ile istirdadına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, tüp bebek uygulamasında üç yöntemden biri olan ... metodunun laparoskopi vasıtası ile yapılabileceğini, bu işlem sırasında uygulanan laparoskopinin bağımsız bir işlem olarak fatura edilemeyeceğinden tüp bebek paketinin içinde fatura edilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacı hakkında davalı kurum tarafından yapılan cezai işlem sebebiyle davacının davalı kuruma borçlu olmadığının tespiti ile uyarı cezası koşulları olmadığının tespitine, davacı hak edişlerinden kesilen 189.353,23 TL'lik haksız kesintinin 15.06.2016 tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına toplanan delilere hükmün dayandığı gerekçelere göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece, 189.353,23 TL'nin 15/06/2012 kesinti tarihi itibariyle işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine hükmedilmesi gerekirken, maddi hata neticesinde, kabul edilen miktara 15/06/2016 tarihi itibariyle faiz işletilmesine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Ancak, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden ve "hakimin takdir yetkisi kapsamında" kalmadığından; hükmün, HUMK'nun 438/7, C2 hükmü ve 6100 sayılı HMK 370/2 ek 3/1 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.