Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2020/2464 K.2021/4168

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen sözleşmenin feshi işleminin iptali davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun reddine, davalı tarafın istinaf başvurusunun kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; ...’nin sahibi olduğunu, Kuruma 5 adet tahrifatlı reçete fatura ettiği gerekçesiyle Bağ-Kur ile yaptığı ilaç alım sözleşmesinin 28.12.2004 tarihinde 7 yıl süre ile feshedildiğinin bildirildiğini, ancak tahrifat yapıldığı iddia edilen reçetelerin sahibi hastaların alınan beyanlarında; ilaçların tamamını aldıklarını ve tedavileri için kullandıklarını beyan ettiklerini, bu nedenle sözleşmenin feshi ile ilgili Kurum kararının iptali ile muarazanın giderilmesi ve sözleşmenin yenilenerek devamını istemiştir.

Davalı; davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; davacının dava konusu reçetelerden sadece kendisi adına yazılı 21.10.2004 tarih 62,95 TL bedelli reçetede tahrifat yaptığı, diğer reçetelerdeki tahrifatın kim tarafından yapıldığı tespit edilemediğinden Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin ... Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2016 Yılı Protokolü’nün 5.3.8. maddesi uyarınca davanın kabulü ile davacının sözleşmesinin 7 yıl süreyle feshine ilişkin işlemin iptali ile muarazanın reçete bedelinin 10 katı tutarında cezai şart uygulanması şeklinde giderilmesine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; 2016 protokolünün 5.3.8 maddesinin ayrıntılı olarak hükme işlenmediği, ayrıca dava açıldığı tarihe göre, davalı idarenin işleminin hukuka uygun olduğu ve davanın açılmasına davacının sebebiyet verdiği, bu nedenle, davalı aleyhine yargılama giderlerine ve vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiği gerekçesiyle davacının istinaf talebinin esastan reddine, davalının istinaf talebinin kısmen kabulü ile, davacının davasının kısmen kabulü ve davalı kurumca düzenlenen sözleşmesinin 7 yıl süreyle feshine ilişkin cezai işlemin iptali ile bu cezanın “davacı hakkında 21.10.2004 tarihli reçete bedeli olan 62,95 TL nin 10 katı tutarında cezai şart uygulanarak davacı eczacının 1 kez uyarılmasına” şeklinde uygulanmasına karar verilmiş ve hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı vekilinin vekalet ücretini yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Karar tarihihde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesinde; “(1) Bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için bu Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (7 nci maddenin ikinci fıkrası, 10 uncu maddenin üçüncü fıkrası ile 12 nci maddenin birinci fıkrası, 16 ncı maddenin ikinci fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) bu Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. (2) Ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda; bölge adliye mahkemesince, davanın açıldığı tarihte davalı idarenin işleminin hukuka uygun olduğu ve dava açılmasına davacının sebebiyet verdiğinin belirtilmesine ve davanın kısmen kabulüne karar verildiği halde, davanın kısmen reddi kararının konusu para ile değerlendirilemediğinden davalı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile vekalet ücreti takdirine yer olmadığına dair hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının düzeltilerek onanması, HMK'nın 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğidir.