Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2020/3257 K.2020/4360

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde duruşmalı temyiz eden davacı vekili yetki belgesine istinaden avukat ... geldi. Hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

YARGITAY KARARI

Davacı, davalı kulüp ile aralarında 2013/2014 sezonu için geçerli 20.07.2013 başlangıç 31.05.2014 bitiş tarihli Profesyonel Futbolcu Transfer Sözleşmesi bulunduğunu, sözleşme kapsamında davalı kulüpten 50.000 TL garanti ve 29.998,20 TL de maç başı ücreti olmak üzere toplam 79.998,20 TL hakedişinin bulunduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 40.000 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının tüm hakedişlerinin ödendiğini, davacı futbolcuya muhtelif tarihlerde kulüp iç yönetmeliği hükümleri doğrultusunda para cezaları verildiğini, bunların davacının alacaklarından mahsup edildiğini savunarak; davanın reddini dilemiştir.

Davanın reddine dair verilen karar, Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'nin (kapatılan) 13.02.2017 tarih 2015/35619 E., 2017/1689 K. sayılı ilamı ile kulüp tarafından verilen para cezalarının talimatın 24/c-d maddesinde belirtilen usul kurallarına uygunluğu ve sonra da içerik yönünden denetlenmesi gereğine değinilerek bozulmuş; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulü ile 4.998,00 TL'nin tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ödenmeyen garanti ve maç başı ücretinden müteşekkil sporcu alacağının tahsili isteğine ilişkin olup, mahkemece, bozmadan sonra aldırılan bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmiştir. Hükme esas alınan 27.12.2018 tarihli bilirkişi raporunda ödenmeyen hakediş miktarının, önce aldırılan 23.03.2015 tarihli bilirkişi raporuna atıfla 24.998,00 TL olduğu belirtilmiştir. Oysa ki, atıf yapılan 23.03.2015 tarihli raporda davacının talep edebileceği alacak miktarının 15.000,00 TL garanti ve 24.998,20 TL maç başı ücreti olmak üzere toplam 39.998,20 TL olduğu belirtilmiş, bozmadan önceki gerekçeli kararda bilirkişinin buna ilişkin tespitine itibar edilerek davacı futbolcunun kulüpten talep edebileceği toplam alacak miktarının 39.998,20 TL olduğu saptaması yapılmıştır.

Yargıtay 13.Hukuk Dairesince ise karar sadece para cezalarının yerindeliği noktasında bozulmuştur. Davacı futbolcunun maç başı ücret alacağının yanı sıra garanti ücret alacağını da istediği gözetildiğinde, mahkemece son bilirkişi raporuna itibar edilerek alacak tespitinde, yalnızca ödenmeyen maç başı ücret alacağının dikkate alınmış olması doğru olmamıştır.

Diğer yandan davacı futbolcuya 06.05.2014 tarih ve 2014/16 sayılı karar ile verilen toplam 20.000,00 TL tutarlı para cezasının, davacı futbolcunun, kulübün sağlık ekibinin bilgisi dışında bir başka sağlık biriminden iş göremezlik raporu almasına ilişkin olduğu,

bunun ise kulüp iç yönetmeliğinin eki niteliğindeki disiplin cezaları listesinin "Sağlık İle İlgili Cezalar" başlıklı 3. maddesinin 3. bendinde " Kulüp Sağlık Kurulunun belirlenmiş olduğu tedavi süreci içerisinde kulübe ait tesislerde kalmamak veya sağlık kurulu heyeti dışında başka bir doktora veya sağlık kuruluşan tedavi olmak durumunda" Kulüp sağlık ekibinin konuyla ilgili tespit raporuna göre futbolcunun en az 35 günlük maliyeti tekrarında 60 günlük maliyeti tutarında para cezası ve yönetim kurulu kararıyla uygulanır. " şekliyle düzenlendiği görülmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki, disiplin cezalarına ilişkin uyuşmazlıklarda, cezaların dayandırıldığı somut neden ve davranışların varlığını ispat yükü kulübe düşer. Nitekim yukarıda bahsedilen disiplin cezaları listesinin ilgili maddesinde anılı cezanın "kulüp sağlık ekibinin konuyla ilgili tespit raporu " ile verilebileceği düzenlenmiştir. Davacı taraf disiplin cezasına konu eylemi kabul etmediğine göre, davalı kulübün bu olguyu ispatlaması gerekeceği açıktır.

Ne var ki, dosyaya kulüp sağlık ekibinin konuyla ilgili tespit raporu konulmadığı gibi, başkaca dayanak bir belgede kazandırılmamıştır. Bu haliyle verilen cezanın futbolcu hakedişinden mahsubuna imkan bulunmamaktadır. Kabule göre de, verilen 20.000,00 TL tutarlı para cezasının miktar olarak yerindeliğinin kulüp iç yönetmeliğinin Disiplin Ceza Sistemi başlıklı lV.

Bölümünde Cezaların Belirlenme Esasları başlığıyla düzenlenen 8.madde kapsamına göre davacı futbolcunun 35 günlük maliyeti hesaplanıp, denetlenmesi gerekirken, bu hususun da dikkate alınmamış olması isabetsizdir. Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen açıklamalar kapsamında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulması gerekmiştir.