Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2020/3521 K.2020/5671

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, mahkemece dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; davalı kurum tarafından kendisinden, haksız ve hukuksuz yere, kayıp kaçak bedeli, perakende satış hizmeti bedeli, sayaç okuma bedeli, iletişim sistemlerini kullanma bedeli, dağıtım bedeli adı altında bedellerin elektrik faturasına yansıtılarak tahsil edildiğini ileri sürerek, tahsil edilen iş bu bedellerin iadesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiş, Dairemiz 27.05.2019 T. ve 2017/16219 E. - 2019/4961 K. sayılı ilamı ile davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı yeni yasa nedeni ile konusuz kalan dava hakkında, karar verilmesine yer olmadığı yönünde hüküm kurulması gerekirken, davanın reddine karar verilmiş olmasının doğru görülmemesi ayrıca dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle davacının dava açmakta haksız sayılamayacağı bu sebeple lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, alınması gerekli 44,40 TL karar ve ilam harcından peşin alınan 29,20 TL harcın mahsubu ile eksik kalan 15,20 TL harcın davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına, davacılar tarafından yapılan harç, tebligat ve posta giderleri, keşif masrafları ile bilirkişi ücretleri olmak üzere toplam 466,90 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesi, artan kısmın davacıya iadesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı vekilinin yargılama giderleri yönünden temyiz itirazlarına gelince;

Yargılama harçları ve giderleri, kural olarak davada haksız çıkan (aleyhine hüküm verilen) tarafa yükletilir. (HMK’ nın 326. maddesi) Davada haksız çıkan tarafa yükletilecek olan yargılama harç ve giderleri hem davayı kazanan tarafın daha önce peşin olarak ödediği, hem de (karar ve ilam harcı ve Devlet Hazinesi tarafından peşin olarak ödenen giderler gibi) devlete ödenmesi gereken harçlar ve giderlerdir. Mahkemece, belirlenen karar ve ilam harcının ve davacı tarafça dosyaya yatırılan yargılama giderlerinin kullanılan kısmının davalıdan alınarak davacıya verilmesi ve kullanılmayan kısmının davacıya iadesine karar verilmesi gerekir.

Somut olayda; İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün harca ilişkin 3. bendinde “davacılar tarafından yapılan harç, tebligat ve posta giderleri, keşif masrafları ile bilirkişi ücretleri olmak üzere toplam 466,90 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” karar verilmiş, söz konusu yargılama gideri daha fazla olmasına rağmen mahkemece eksik yargılama giderine yönelik hüküm kurulduğu görülmüştür.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK’ nın 370. maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.