Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2020/3603 K.2020/7502

Davacı ...Ş. ile davalı ... aralarındaki itirazın iptali davasına dair Diyarbakır 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 03/03/2015 tarihli ve 2014/1640 E. 2015/84 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 17/02/2020 tarihli ve 2020/101 E. 2020/1292 K. sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir. Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; özel trafolu tarımsal sulama abonesi olan davalının sayaç endeks değerlerine göre tahakkuk eden normal elektrik tüketim faturaları ile kaçak elektrik kullanım bedellerinden oluşan borcunu ödemediği gibi aleyhine girişilen icra takibine itiraz ettiğini ileri sürerek; takibe vaki itirazın iptali ile davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir.

Davalı; aboneliğe konu trafoyu 2001 yılında dava dışı kişiye noterden devrettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, tarafların temyizi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesince; dava konusu icra takibine dayanak davacının abonesi davalı aleyhine düzenlediği on altı adet normal elektrik tüketim faturasının da incelenmesi, ayrıca hesaplanan (KDV dahil) kaçak kullanım bedeline takip tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma kararına uyan mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı tarafın temyizi üzerine Dairece verilen 22/09/2014 tarihli ve 2014/5216 E. 2014/1263 K. sayılı kararla; bozma nedeni yapılmasına rağmen hüküm altına alınan tutara faiz yürütülmesine karar verilmediği gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece; bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı tarafın temyizi üzerine Dairece verilen 17/02/2020 tarihli ve 2020/101 E. 2020/1292 K. sayılı kararla onanmıştır.

Onama kararına karşı, davacı vekili tarafından karar düzeltme yoluna başvurulmuştur.

1- Düzeltilmesi istenilen Yargıtay kararında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre, HUMK'nın 440 ıncı maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymayan davacı tarafın sair karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

2- Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’nin 13. maddesi uyarınca; "Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (7 nci maddenin ikinci fıkrası, 9 uncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile 10 uncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.

Ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez."

Buna göre, mahkemece; yukarıda açıklanan tarife hükmü uyarınca, davanın reddedilen kısmı üzerinden davalı lehine 8.514,37 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile 16.333,81 TL vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılama yapılmasını gerektirmemesi nedeniyle kararın bu yönden düzeltilerek onanması gerekirken, zuhulen onandığı bu defa yapılan inceleme ile belirlendiğinden, davalc tarafın bu yöne ilişen karar düzeltme isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.