Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2020/4116 K.2020/5676

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, rödövanslı saha işletmelerinden yapılan kömür alımı ve ...'e nakli ile ilgili hususlarında rödövans firmalarından alınan kömürlerin kül değerlerinin yüksek olması nedeniyle düşük kalitede olduğu ve bu durumun lavuarı ve dolayısıyla kömür üretimini olumsuz yönde etkilediğini ve kurumun zararına yol açtığını, rödövans firmalarından alınan kömürlerin Kurum adına firmalarca doğrudan ...'e teslim edilmesi ve bu teslimata ayrıca bir ücret ödenmesinin usulsüz olduğu ve bu uygulamadan sadece ... firmasının istifade ettiğini,

Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı müfettişlerinin soruşturması sonucu 19/03/1998 tarihli tahkikat raporunun C-mali yönden başlıklı bölümünde davalılar ..., ..., ... ve ...'nun raporda belirtilen disiplin işlemi gerektiren eylemleri ile kurumun 15.933.785.113 TL zarara uğramasına neden olduklarını, analiz raporlarından 2181 sayılı olanın sevk izinli olmasından dolayı ...'yı ilgilendirmemesi nedeniyle fazla ödemenin 7.320.928.712 TL’lik kısmından ...'nın sorumlu olmadığını, bu şekilde fazla ödemenin 8.612.856.825 TL‘lik kısmından adı geçenlerin dördünün,

7.320.928.712 TL’lik kısmından ise ... hariç olmak üzere diğer üçünün müşterek ve müteselsilen sorumlu oldukları, yapılan bu fazla ödemenin öncelikle ... firmamından talep edilmesi, tahsil edilememesi halinde ..., ..., ... ve ...’ndan belirtilen sorumlulukları çerçevesinde talep edilmesi, adı geçenlerden de tahsil edilememesi halinde ...

Firması ile birlikte adı geçenler hakkında sorumlulukları çerçevesinde Borçlar Kanununun 41-66 maddeleri gereğince kanuni faiz de dikkate alınmak suretiyle müşterek ve müteselsilen tahsili talebiyle alacak davası açılmasını önerdiklerini, müfettişlerin bu raporuna Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Teftiş Kurulu Başkanlığınca iştirak edildiğini ve Bakanlıkça da 23/03/1998 tarih ve 22 sayılı olur ile onaylandıktan sonra gereği Kuruma talimatlandığını, söz konusu meblağın ...

Firmasından ve diğer ilgilerden talep edildiğini, ancak taleplerinin kabul görmediğini ileri sürerek söz konusu kurum zararının müfettiş raporunda belirtildiği üzere davalı ... ile birlikte diğer davalılardan kanuni faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davalılar ..., ..., ... hakkında açılan davanın reddine, 15.933,79 TL’nin 30/11/1997 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...’dan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine (Davalı ...’in ihtirazı kayıt ile dava tarihinden sonra 09/06/1998 tarihinde ödediği 15.993,78 TL miktarın TBK 100. maddesi dikkate alınarak tahsilat aşamasında mahsubu ile ) karar verilmiş, hüküm davacı ve davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı ve davalı ...’nun tüm, davalı ...’in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacı Kurum zararının tahsili istemine ilişkin olup, Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 15.933,79 TL’nin 30/11/1997 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...’dan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir. Ne var ki; davacı, dava dilekçesinde faiz talep etmesine rağmen faiz başlangıç tarihine ilişkin olarak bir talepte bulunmamıştır.

HMK’nun 26. maddesi uyarınca Mahkeme, tarafların talepleri ile bağlı olup, talepten fazlasına veya başka bir şeye hükmetmesi mümkün değildir. O halde Mahkemece, dava dilekçesinde faiz başlangıç tarihine ilişkin bir talep olmadığı gözetilerek dava tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde 30/11/1997 tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.