Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2020/4614 K.2020/6313

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacılar , murislerinin 1989 yılında Bulgaristan’dan zorunlu göçe tabi tutularak Türkiye’ye geldiğini, Devlet bakanlığınca hazırlanan göçmen evleri projesi kapsamında borçlandırılarak konut satın aldığını, bu bağlamda 7.300.000 TL (eski para) peşinat ödediğini, bu ödemenin konut maliyetinden düşülmesi gerekirken düşülmediğini ileri sürerek, bu ödemenin güncelleştirilerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 5.000,00 TL’nın yasal faizi ile davalılardan tahsilini istemişler, ıslah ile talebini 5.781,48 TL.ye yükseltmişlerdir.

Davalılar, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, zamanaşımı süresinin dolduğunu ve davanın haksız olduğunu savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile, 5.781,48 TL.'nin davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan bütün temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Mahkemece, davalılar T.C. ... ve Toplu Konut İdaresi aleyhine açılan davanın kabulü ile Harçlar Yasası uyarınca hesaplanan 394,93 TL harcın davalılardan müteselsilen ve müştereken tahsili ile hazineye gelir yazılmasına karar verilmiş olup, Harçlar Kanunu' nun 13/j. maddesi ve fıkrası gereğince T.C. ...’ın harçtan muaf tutulması

gerekirken davalı T.C. ...' ın davalı ... ile birlikte harçtan sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın düzeltilerek onanması, HUMK.'nun 436/2 maddesi hükmü gereğidir.