Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2020/4947 K.2021/1660

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davalı üniversiteden kalorifer yakıt ihalesi aldıklarını bilahare yapılan sözleşme gereği davalı kuruma gerekli olan kalorifer yakıtını yetkililer huzurunda kazana boşalttıklarını, ancak yakıt bedelinin ödenmediğini ileri sürerek 34.271,31-TL yakıt bedeli ve haksız olarak el konulan 10.500,00-TL teminat mektubu bedeli toplamı olan 44.771,31-TL alacağının ödeme gününden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılamanın devamı sırasında, 09.01.2018 tarihinde davacının 44.771,31-TL’lik alacağını ...'a temlik ettiği görülmüş olmakla temlik alacaklısı vekili huzurunda yargılamaya devam edilmiş.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ; 34.271,31 TL fatura , 10.500,00 TL teminat mektubu bedeli olmak üzere, toplam 44.771,31 TL nin dava açılmakla temerrüt şartının gerçekleştirdiği takdiri ile dava tarihi olan 24/08/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak temlik alan davacı ...'a verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun 3708 Sayılı Yasa ile değişik 56/b ve aynı Yasanın Ek 7. maddeleri delaletiyle 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca üniversiteler harçtan muaftır. Açıklanan kanun hükmü nedeniyle davalı üniversiteden harç alınması olanaksızdır. Mahkemece, değinilen bu husus gözardı edilerek davalıdan harç alınmasına karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nın 438/7 maddesi hükmü gereğidir.