Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2020/6158 K.2021/7416

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; 11/10/2010 tarihinde 2011 model aracı davalılardan ...den 60.515,06 TL bedelle satın aldığını, ilk arızanın Mart ayında meydana geldiğini ve serviste aracın “...” olarak tabir edilen gövde bilgisayarının değiştirildiğini, arızaların bundan sonra da devam ettiğini ve araçta ortaya çıkan farklı ayıplar nedeniyle satın aldığı tarihten itibaren bir yıl içinde sekiz kez aracı servise götürmek zorunda kaldığını belirterek aracın satış bedelinin ihtar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, bedel iadesinin mümkün olmaması halinde aracın misli ile değiştirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ....Otomotiv Tic. ve San. A.Ş.; zamanaşımı definde bulunarak aracın davacıya her türlü ayıptan ari olarak teslim edildiğini, sorunların aracın kullanımından kaynaklanan sorunlar olabileceği gibi servis hizmetinin iyi verilmemesinden kaynaklanan sorunlar da olabileceğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Davalı ...Ş.; aracın garanti kapsamındaki son servis işleminin 21/05/2012 tarihinde olduğunu, bu tarihten sonra araca garanti kapsamında herhangi bir müdahale olmadığını, üretimden kaynaklı sorunu olmayan bir araçla ilgili 4,5 ay sonra ayıplı olduğundan bahisle dava ikamesinin kabul edilemeyeceğini, davanın garanti süresinin dolmasına sadece 6 gün kala ikame edilmesinin haksız olduğunu, davacının bu süreçte bir tüketici kullanımına göre hiç de azımsanmayacak mesafe yol katettiğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; araçta üretimden kaynaklanan ayıplar bulunduğu, ayıpların giderildiği ancak ayıplar giderilmesine rağmen meydana gelen arızalar nedeniyle araçta 7.500,00 TL değer kaybı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 7.500,00 TL tazminatın dava tarihi olan 11/10/2012’ten işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş;

hüküm, tarafların temyizi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 08/10/2018 tarihli 2016/1811 E 2018/9099 K sayılı ilamıyla her iki tarafın sair temyiz itirazları incelenmeksizin “ Yargılama sırasında aynı bilirkişi heyetinden 11.11.2013, 02.07.2014 ve 24.04.2015 tarihli kök ve ek raporlar alınmış ise de, hükme esas alınan raporlar arasında araçta oluşan değer kaybı miktarının belirlenmesine yönelik tespitlerde çelişki oluştuğu yine anılan raporlarda dava konusu araçta imalattan kaynaklanan ayıbın olup olmadığına ilişkin değerlendirmenin yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece, yeniden konusunda uzman, üçlü teknik bilirkişilerden taraf ve Yargıtay denetimine elverişli, raporlar arasındaki çelişkiyi giderecek nitelikte rapor alınarak, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, çelişkili ve eksik bilirkişi raporlarına dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece; bozma ilamına uyularak araçtaki ayıpların ücretsiz onarım hakkının kullanılmasıyla giderildiği ve değer kaybına neden olmayacağının bilirkişi raporunda tespit edildiği, misli ile değişim yahut bedel iadesinin iyiniyet kurallarıyla bağdaşmayacağı, dengesizliğe neden olacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un garanti belgesini düzenleyen 13. maddesinin ikinci ve üçüncü fıkralarına göre; satıcı; garanti belgesi kapsamındaki malların, garanti süresi içerisinde arızalanması halinde malı işçilik masrafı, değiştirilen parça bedeli ya da başka herhangi bir ad altında hiçbir ücret talep etmeksizin tamir ile yükümlü olduğu gibi tüketici; onarım hakkını kullanmışsa, garanti süresi içerisinde sık arızalanması nedeniyle maldan yararlanamamanın süreklilik arz etmesi halinde dördüncü maddede yer alan diğer seçimlik haklarını kullanabilir.

Satıcı bu talebi reddedemez. Tüketicinin bu talebinin yerine getirilmesi gerekir. 14.06.2003 gün ve 25138 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Garanti Belgesi Uygulama Esaslarına Dair Yönetmeliğin 14. maddesinde de “Tüketicinin onarım hakkını kullanmasına rağmen, malın tüketiciye teslim edildiği tarihten itibaren, belirlenen garanti süresi içerisinde kalmak kaydıyla bir yıl içerisinde;

aynı arızanın ikiden fazla tekrarlanması veya farklı arızaların dörtten fazla meydana gelmesi veya belirlenen garanti süresi içerisinde farklı arızaların toplamının 6’dan fazla olması unsurlarının yanı sıra bu arızaların maldan yararlanamamayı sürekli kılması durumunda tüketicinin malın ücretsiz değiştirilmesini, bedel iadesini veya ayıp oranında bedel indirimini talep edebileceği” hükmü mevcuttur.

Somut olayda bozma ilamına uyularak üç makina mühendisi bilirkşiden oluşan heyetten bozma ilamı doğrultusunda rapor aldırılmış, bilirkişi heyeti her bir arıza ve giderimi işlemi bakımından inceleme yaparak hazırladıkları raporlarında.

11/10/2010 tarihinde satın alınan araç bakımından davacı tarafın şikayetleri üzerine 27.04.2011’te “...”, “akü”, ve “sigorta kutusu”nun, 27.09.2011’de “araç kornası” nın, 02.03.2012' de “ABS ünitesi”nin ve “beşinci kapı armasının”, 21.05.2012’de “vites kutusu”nun garanti kapsamında değiştirildiğini, 27.04.2011 ile 21.05.2012 tarihleri arasında ortaya çıkan arızalar nedeniyle yapılan parça değşikliklerinin kullanıcı hatasına bağlı olmadığını, imalat hatasından kaynaklandığını,

tüketicinin araçtan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran nitelikte olduğunu ve zaman içinde kullanım ile ortaya çıkabilen ayıplar olduğundan gizli ayıp olduğunu belirtmiş ancak parçaların değişimi nedeniyle değer kaybı olmadığını tespit etmiştir.

Bu durumda mahkemece yukarıda açıklanan mevzuat hükümleri çerçevesinde davacının malın ücretsiz değişimi hakkını kullanabileceği gözetilerek buna göre değerlendirme yapılarak sonuca gidilmesi gerekirken ücretsiz onarım sağlandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.